NAC Breda

De langste clubnaam in de voetbalwereld

Op 19 september 1912 ontstond de club na een fusie tussen NOAD (Nooit opgeven Altijd Doorzetten) en ADVENDO (Aangenaam Door Vermaak En Nuttig Door Ontspanning). Door samenvoeging van beide clubnamen werd de naam N.A.C. De volledige naam van N.A.C. is daarmee de op één na langste clubnaam in de wereld. De club speelde haar eerste wedstrijden in de 2e Klasse Zuid op het terrein van de huidige Trip van Zoutlandkazerne aan de kant van het Wilhelminapark. Voor ruim 15 ouderwetse guldens werd het veld voor een heel seizoen gehuurd. Na een week van voorbereidingen maakte NAC op zondag 3 november 1912 haar debuut in het Nederlands voetbal. De Bredase club speelde in de 2e klasse tegen EMM uit Middelburg. NAC verloor de debuutwedstrijd met 0-2. Het seizoen 1912/1913 zou voor NAC dramatisch verlopen. Met slechts één overwinning en drie gelijke spelen eindigde NAC op de 7e en laatste plaats. Tot aan het seizoen 1915/1916 speelde NAC veelal in de middenmoot. Het is ook het seizoen waarin de club verhuist.

Clubicoon: Eduard van Roessel en het Ploegske en de Knoest.

Eduard van Roessel 1e Oranjespeler van NAC. Bijnaam: De Knoest.

In 1916 komt NAC te spelen op Het Ploegske (genoemd naar het gelijknamige café bij het terrein) aan de zuidoostkant van Breda aan de voet van de watertoren. Aan het woord: Eduard van Roessel alias ‘de Knoest’ geboren 07 november 1897 in Breda. De eerste NAC speler die voor Oranje uitkwam. “Het veld was omzoomd door hoge bomen, verlengstukken van de tribune. Bomen waarin men na een klauterpartij of door het keukentrapje en ook wel de trapleer uit de schuur tegen de bast van de stam een prachtig plaatsje verwierf om de vedetten van NAC aan het werk te zien. Men zat er hoog en droog en kosteloos! Waarom de Knoest? “Ik knuppelde erop los”, zegt hij. “Heel m’n lichaam, kort van stuk, zette ik erin om langs de verdediging te komen. Ik beukte. Ik kan me voorstellen dat men bij mij aan grof kaphout dacht; een knoest”. De bijnaam heeft hij altijd eervol gevonden; leeft voort tot vandaag” Van Roessel lepelt de verhalen smakelijk van het bord. “Rat Verlegh, Pik Brosens, die in en buiten het voetbalveld populair was bij de dames in de stad, Joop Terbeek en Jo Schot dat waren kanjers van internationale klasse. Jo Schot had zo’n ongelooflijk hard schot in de benen dat menige keeper na de wedstrijd zijn verschroeide handen moest zalven. Een volle bak aan het Ploegske was eerder regelmaat dan uitzondering. De bakker, de patisserie, de kruidenier, de kledingzaken, ze doen allemaal hun voordeel met de successen van NAC. Eduard v Roessel en zijn onverbeterlijke inzet en gedrongen postuur verwierven hem de bijnaam “Knoest”.

Afbeeldingsresultaat voor Eduard van Roessel nac
Nederlands elftal voor de interland tegen Italië. vlnr: oefenmeester Fred Warburton, Ben Verweij, Dé Kessler, Dick MacNeill, Henk Steeman, Harry Dénis, Joop van Dort, Eduard van Roessel, Boelie Kessler, Jan de Natris, Herman van Diermen en Cas Ruffelse. Italië – Nederland (1-1), gespeeld op 13 mei 1920 in Genua.

Het seizoen 1926/1927 wordt de laatste periode voor Eduard van Roessel echter niet bij NAC. Hij heeft een aanvraag tot overschrijving naar Quick Nijmegen ingediend. Van Roessel was medio 1926 al voor zijn werk naar Nijmegen verhuisd en had daar zijn aanstaande vrouw leren kennen. Bij de eerste wedstrijd, begin januari 1927, ontbrak hij nog bij Quick, volgens krantenberichten wegens een infectie aan een voet. En toen verscheen, als donderslag bij heldere hemel, het bericht in de pers, o.a. de Bredasche courant,dat de aanvraag afgewezen was door de voetbalbond. Van Roessel had zich meteen bij verhuizing moeten laten overschrijven en niet halverwege het seizoen. Omdat hij nog ongehuwd was, kon hij best op en neer reizen, vond men bij de bond. Van de weeromstuit ging Van Roessel in de competitie van de Rooms Katholieke Federatie spelen, bij de Nijmeegse club Union en beëindigde daar zijn carrière.

De korte interland carrière van Eduard begint op 5 april 1920 in een wedstrijd tegen Denemarken. Deze wedstrijd werd voor 30.000 toeschouwers met 2-0 gewonnen. Hiervan zijn unieke beelden gemaakt met van Roessel vanaf 2.05 min en hij betreed als vierde het veld. Zijn interland carrière stopt bij de wedstrijd uit in Genua tegen Italië in het Stadion Campo Vittorio Marassi Het was de tweede en laatste interland die hij speelde voor volk en vaderland. Eduard van Roessel is overleden te Venlo op 26 januari 1978.

Historisch Hoogtepunt.

In 1916 komt NAC te spelen op Het Ploegske (genoemd naar het gelijknamige café bij het terrein) aan de zuidoostkant van Breda. Het was op die gewijde grond dat de aloude Bredase vereniging haar grote successen boekte. Ook dit veld is echter al snel te krap voor de club die zich stormachtig ontwikkelt. Zes keer speelt NAC om de landstitel in de vijftien jaar op Het Ploegske en het bescheiden terrein met plaats voor slechts 3.000 toeschouwers kan de toeloop bij belangrijke wedstrijden nauwelijks verwerken. Toen in de Eerste Wereldoorlog in alle hevigheid was uitgebarsten werd de club voor het seizoen 1915/1916 ondergebracht in de 1e Klasse Zuid.

NAC elftal 1921 zuidelijke regio kampioen en algeheel landskampioen. Spelers namen ‘nog’ onbekend

NAC is seizoen 1920/1921 niet te houden in de zuidelijke eerste klasse.  Lange tijd lijkt de tweestrijd met MVV nog enigszins spannend, omdat de Maastrichtenaren veel achterstallige wedstrijden hebben en een lopend protest hebben over de wedstrijd tegen VVV. Als eerst het protest wordt afgewezen en NAC haar wedstrijd maar blijft winnen ebt de spanning weg. Met een klinkende 5-0 zege op Willem II maakt NAC aan alle onzekerheid een einde en kan de kampioensvlag uit. Onderin kent Middelburg een dramatisch seizoen. het verliest alle twintig wedstrijden, scoort slechts acht keer en degradeert daardoor roemloos.

In de nacompetitie om de landstitel tussen alle regio’s wordt het feest compleet. De strijd spits zich toe waarbij Be Quick de grootste concurrent is. De Groningers hebben de titel zelfs voor het grijpen, maar verliezen bij Ajax. NAC profiteert optimaal en wint door doelpunten van Jo Schot, Fanny Petit en Antoon ‘Rat’ Verlegh met 3-0 van Go Ahead. De eerste landstitel is een feit.

Alle spelers ontvingen van een enthousiaste supporter een gouden kampioenshorloge voor de behaalde landstitel. Twee van de twaalf uurwerken zijn in het bezit van het NAC museum.

Clubicoon Jo Schot: Het tragische en korte leven.

Afbeeldingsresultaat voor jo schot

Jacob Johannus Schot werd op 22 juni 1894 te Middelburg geboren. Zijn speelde de eerste tien jaren, als ras echte Zeeuw, bij Klein Zeelandia en MV&AV Zeelandia. In 1920 kwam Jo Schot naar NAC waarvoor hij in 68 wedstrijden ook 68 doelpunten zou maken (62 doelpunten in 56 competitiewedstrijden en 6 doelpunten in 12 wedstrijden in de kampioenscompetitie). In 1921 werd Schot voor het eerst international. Schot speelde, onder leiding van bondscoach de vriendschappelijke wedstrijd tegen Zwitserland (5-0 nederlaag) zijn enige interland. Jo had een gemankeerde jeugd want op dertienjarige leeftijd kwam Schot in het armenweeshuis. Dit na het overlijden van zijn moeder in een psychiatrische inrichting. Zijn vader heeft hij nooit gekend en hij groeide op bij de familie Bliek en werd ook Jo Bliek genoemd. Jo Schot die inmiddels een gezin heeft gesticht verdiende zijn brood als loodgieter en had zijn leven goed op de rit. Het noodlot bleef hem echter achtervolgen. Want op 29-jarige leeftijd viel hij bij werkzaamheden van het dak van de Abdij van Middelburg. Hij werd overgebracht naar het ziekenhuis alwaar hij is overleden. Hij liet een zwangere vrouw en twee jonge kinderen na. Jo Schot stierf op 19 juli 1923.

‘De Gouden Jaren’ van 1920 tot 1930.

NAC werd in de volgende negen seizoenen zes keer kampioen van het Zuiden. De tactiek was er toen kennelijk vooral op gericht om zoveel mogelijk doelpunten te maken met wonderlijke uitslagen zoals op zondag 9 oktober 1921 de ontmoeting PSV- NAC.

De vereniging wilde een professionele trainer hebben. Ben Affleck van Fulham FC werd per 2 juni 1926 aangetrokken om NAC te trainen. De allereerste betaalde trainer bleef echter maar tot eind september van datzelfde jaar. “In de wintermaanden kunnen toch geen buitentrainingen gegeven worden”, redeneerde men.

In de competities om de landstitel die volgden was een mooie 2e plaats het hoogst haalbare. De voornoemde periode wordt in de clubhistorie ook wel de Gouden Jaren genoemd. Het seizoen 1926-1927 ging het NAC voor de wind. In de gewone competitie rolde NAC de ene na de andere tegenstander op. De meest opmerkelijke uitslag van het seizoen was de 9-0 overwinning op het Bossche BVV. In totaal scoorden de Bredanaars 60 goals in 18 wedstrijden met een gemiddelde van 3,33 doelpunten per wedstrijd. Overtuigend maar toch maar met één puntje voorsprong op MVV werd NAC kampioen. In de kampioenscompetitie deed NAC het ook zeer goed. Men versloeg Ajax thuis met 3-1. Uit kregen de Amsterdammers met 4-1 klop. Helaas was Heracles net iets beter en ging er deze keer met de titel vandoor. In 1929/1930 werd er ook in de KNVB beker een klein succesje behaald en stond de club op de voorpagina. NAC haalde voor het eerst de halve finale van het KNVB-bekertoernooi. Daarin werd met 5-2 van Excelsior verloren.

Na de 2e wereldoorlog

Het eerste seizoen na de oorlog in 1945/1946 was al meteen een geslaagd seizoen voor NAC. BVV en NAC eindigden samen op een eerste plaats en op het terrein van Longa moest er een beslissingswedstrijd gespeeld worden. Duizenden, maar dan ook duizenden NAC-fans gingen per fiets naar Tilburg. NAC wist in een zeer spannende wedstrijd met 1-0 van BVV te winnen en werd voor de achtste keer kampioen van het zuiden en plaatste zich daarmee voor de kampioenscompetitie. Hierin moest NAC het onder andere opnemen tegen de kampioen van het Noorden, Heerenveen. NAC was weer eens origineel en vloog met een heus KLM-toestel naar Friesland om aldaar aan de wedstrijd deel te kunnen nemen. Helaas werd NAC in deze kampioenscompetitie slechts vierde en bleef het bij die ene landstitel (1921) voor de Bredanaars.

11 juni 1946: Artikel uit de Volkskrant

1954: Het semiprof avontuur kan beginnen.

Het jaar 1954 is een zeer belangrijk jaar in de Nederlandse voetbalgeschiedenis. Het tijdperk van het Betaalde Voetbal werd in dat jaar namelijk ingeluid. NAC speelde haar eerste wedstrijd op 28 november van dat jaar in het seizoen 1954/1955 . Tegenstander Veendam werd aan de Beatrixstraat met 4-1 verslagen. Doelpuntenmakers voor NAC waren Canjels (2x), Bruininckx en Matheeuwissen. Jan van Hoogenhuizen was de eerste NAC`er die een profcontract tekende. In de overeenkomst was een premie bij winst afgesproken van 22,50 gulden, wat neerkomt op ongeveer 10 euro. Het ging voortvarend met de club. Na kampioen te zijn geworden in de 1e Klasse A mocht met PSVWillem II en FC Eindhoven gevochten worden om de landstitel. Ondanks een aantal goede wedstrijden van NAC wist Willem II de titel voor de neus van de Bredanaars weg te kapen. Een jaar later deed de club weer mee om het landskampioenschap. Daarin werd een gedeelde eerste plaats bereikt met Rapid JC en moest een extra wedstrijd de beslissing brengen. Nu was Rapid JC echter veel te sterk en klopte NAC met 3-0. Hierbij de Polygoonbeelden van die kampioenswedstrijd van Nederland gespeeld op 14 juli 1956 in stadion de Vliert te Den Bosch.

In het seizoen 1956-1957 werd de eredivisie ingevoerd en NAC verbleef daar lange tijd met uitzondering van het ‘rampseizoen’1964/1965. Een bar slecht spelend NAC eindigde in dat seizoen als laatste in de eredivisie. Er werden in 30 wedstrijden slechts 22 punten bijeen gesprokkeld. Gebrek aan ervaring en gebrek aan strijd zorgden ervoor dat NAC voor het eerst in haar historie degradeerde. De degradatie werd mede een feit dankzij het mismanagement van de bestuursleden van NAC. Zij besloten daarom af te treden en de kans te geven aan een nieuw bestuur. Het nieuwe bestuur nam zich voor dat NAC binnen één seizoen weer in de eredivisie moest spelen. Er werden daarom zeer grote financiële risico`s genomen. De knappe prestaties van de jaren ervoor, in de eerste klasse en de hoofdklasse, de voorlopers van de nieuwe elitecompetitie, zouden de Bredanaars in de jaren erna niet meer herhalen. Beelden uit het Eredivisie archief van de eerste speeldag van het seizoen 1959-1960 in de Eredivisie: zondag 23 augustus 1959 met o.a. beelden van VolendamDWS A 3-1, Ajax– NAC 3-0, Fortuna ’54PSV 0-2 en FeijenoordSparta 0-1.

Clubicoon: Antonius Wilhelmus (Antoon) Verlegh

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is image-17.png

Antoon ‘Rat’ Verlegh is geboren op 29 maart 1896 en was vanaf de oprichting in 1912 tot aan zijn dood onlosmakelijk aan de Bredase club verbonden. Hij nam in 1931 als spelend lid afscheid van de club, na negentien jaar in het hoogste elftal van NAC te hebben gespeeld. Met NAC won hij zes Kampioenschappen van het Zuiden en in 1921 won hij met de Noad Advendo Combinatie het enige Nederlands kampioenschap van de club. Verlegh bekleedde in deze 48 jaar vrijwel elke functie binnen de club. Op 6 oktober 1940 nam NAC, met beeld, het stadion aan de Beatrixstraat in gebruik. ‘Rat’ deze bijnaam kreeg hij vanwege zijn snelheid en behendigheid. Hij was speler, aanvoerder, ere-voorzitter, trainer, bestuurslid en analist bij NAC geweest. Ook zat hij tot aan zijn dood in de redactie van de NAC Klok.

Nederlands elftal op 13 maart 1927 uit tegen België 2-0. Staand: Harry Dénis, Wim Tap, Dolf v Kol, Eef Ruisch, Dick Sigmond, Dolf Scheeffer, Gejus van der Meulen en Rat Verlegh. Zitten: Pierre Massy, Jan Elfring en Puck v Heel.

Hij was een vooroorlogse voetbalgrootheid van NAC. Vanaf de oprichting van NAC was Verlegh als speler, bestuurslid, trainer en vrijwilliger betrokken bij de club. Verlegh geldt als een enorme voetbalkenner. Hij is de man die door Kees Rijvers – ook afkomstig van NAC – als zijn voetbalvader wordt beschouwd. Verleghs artikelen in het clubblad De NAC-klok worden in kranten regelmatig aangehaald. Verlegh speelde vanaf 1920 ook acht maal voor Oranje, en maakte daarbij twee doelpunten. Hij speelde in het Nederlands elftal samen met befaamde internationals als Puck van Heel en stopperspil Pierre Massy, net als Verlegh grote, vooroorlogse sterren. ‘Rat’ nam op een wat merkwaardige manier afscheid van Oranje. Op 22 april 1928 stond hij opgesteld voor de thuiswedstrijd tegen Denemarken, maar kort voor het begin van de interland keurde een arts hem af. Een opspelende blessure hield Verlegh van een negende interland. In 1928 kondigde Verlegh aan niet meer te willen uitkomen voor welk vertegenwoordigend elftal dan ook. Noch het Nederlands elftal nog het Zuidelijk elftal.

1958. Achteraan: Puck Storimans, Pau van den Hoven, trainer Jan Blom, Adrie Pelkmans, Stan de Rijk, Kees Kuijs en Jan van Hoogenhuizen. Vooraan: Louis Overbeeke, Theo Laseroms, Leo Canjels, Cock Luyten en Frans Bouwmeester. ESSO voetbalplaten serie.

Antoon Verlegh is overleden op 12 maart 1960. De legendarische NAC-man, overleed waarschijnlijk ten gevolge van een hartstilstand waarna hij met zijn auto in het water van de Prinsenbeekse Kuil belandde. Een van de grootste mannen van en voor NAC, was heengegaan. Zijn verlies liet een grote leegte achter, die moeilijk opgevuld zou worden.

In memoriam ‘Antoon Verlegh’ document

De naam Rat Verlegh leeft voort in de naamgeving van het stadion en als clubblad De Rat. Op het moment dat Verlegh sterft, beleeft NAC zijn sterkste seizoen in de Eredivisie. De club staat vierde en is weer in opbouw. Omringd door ervaren spelers als Kees Kuijs, Leo Canjels en Louis Overbeeke geven de jonge talenten Peter van der Merwe, Daan Schrijvers, Jacques Visschers, Cock Luyten, Frans Bouwmeester en aankoop Theo Laseroms (van RBC) het team nieuw elan. Dit is hoe Verlegh, een adept van jeugdvoetbal, het graag ziet.

Clubicoon: Doelman Peter van de Merwe

Petrus (Peter) van de Merwe is geboren in Breda op 13 januari 1942. Peter kwam zijn gehele loopbaan van 1959 tot 1971 uit voor NAC. Hij diende meermaals een transferverzoek in maar zag onder meer overgangen naar PSV in 1966 en de Pittsburgh Phantoms in 1967 afketsen. In 1962 keepte hij vijf wedstrijden in het Nederlands voetbalelftal. Hij debuteerde onder bondscoach Elek Schwartz in de (gewonnen) wedstrijd tegen Noord-Ierland. Hij speelde daarna nog interlands tegen Noorwegen, Nederlandse Antillen, België en Zwitserland. Na een handblessure, begin 1963, was hij alleen nog reserve bij het nationale team. In 1970 keepte hij zijn laatste wedstrijd. Hij viel uit na een trap tegen zijn been en herstelde niet goed. In 1971 werd hij afgekeurd en werd ernstig gewrichtsreuma en peesontstekingen bij hem geconstateerd. Hierna belandde hij een periode in een rolstoel en werd er een benefietwedstrijd voor hem gespeeld. In 1974 kon hij weer zelfstandig lopen en had hij zijn boekhouddiploma behaald. Van de Merwe werkte als beheerder van de sporthal in zijn woonplaats Sint Willebrord en was vervolgens nog jarenlang conciërge op het  Munnikenheide College in Rucphen. Peter van de Merwe overleed op 24 februari 2016 te St. Willebrord op 74-jarige leeftijd aan longvlieskanker.

NAC Breda en de Europese prestaties.

In de NAC historie speelde de club 12 wedstrijden in de Europese bekertoernooien. Daarnaast kwam het drie seizoenen uit in de Intertoto. Na 1966/1967 mocht de club ondanks de verloren bekerfinale tegen Ajax aan het Europa Cup II-toernooi deelnemen. Ajax werd behalve bekerwinnaar ook landskampioen en nam aan het Europa Cup I-toernooi, dus kwam de plaats in de Europa Cup II voor NAC vrij. In de eerste ronde werd het kleine Floriana FC uit Malta twee keer verslagen. In de tweede ronde was Cardiff City uit Wales de tegenstander. De thuiswedstrijd, gespeeld in het PSV-stadion te Eindhoven, eindigde in 1-1. In Wales ging NAC echter met 4-1 onderuit. Na vier wedstrijden was het eerste Europese avontuur daarmee afgelopen.

NAC 1967 Staand: v Ierland, Pelkmans, Nico Rijnders, v Gorp, Peter v d Merwe en Vesters. Zittend: De Grauw, Aty Graumans, Peter Bouwmeester, Vermeulen en Ad Graumans.

NAC won de finale van het KNVB bekertoernooi in 1973. In De Kuip werd N.E.C. met 2-0 geklopt door doelpunten van Stanley Bish en Addy Brouwers. Door het winnen van de beker in 1973 mocht de club het seizoen daarop meestrijden om de Europa Cup II. In de eerste ronde werd gespeeld tegen het Oost-Duitse 1.FC Magdeburg. Na een 0-0 gelijkspel in de thuiswedstrijd wist de latere winnaar van de Cup in Oost-Duitsland met 2-0 te winnen. Hierna zou NAC vele jaren moeten wachten op een nieuwe kwalificatie voor een Europees toernooi

Afbeeldingsresultaat voor kees rijvers

De Nederlandse internationals die in het verleden als voetballer bij NAC international waren, zijn Antoon VerleghKees RijversKees KuijsLeo CanjelsCor KoolsDaan SchrijversFrans BouwmeesterPeter van der MerweAddy BrouwersJo SchotFanny Petit. Hoewel Kees Kuijs (linksback) een grotere staat van dienst heeft als international, is het niet moeilijk de meest talentrijke en belangrijkste uit deze galerij van dertien aan te wijzen. Dat was de kleine linksbinnen die ook deel heeft uitgemaakt van het beroemde Gouden binnentrio, samen met de legendarische spelers Faas Wilkes en Abe Lenstra, en wiens naam dus makkelijk te achterhalen valt. Kees Rijvers, in ruimere zin ook een geboren Bredanaar (uit Princenhage), lijkt in Breda toch wat in de vergetelheid te zijn geraakt.

Clubicoon: Leo Canjels ‘het Kanon’.

Leo Canjels (Te Princenhage geboren op 1 april 1933. Hij speelde in zijn carrière zeven seizoenen voor NAC Breda. Hij werd twee keer topschutter in de Eredivisie. Hij was ook trainer van onder meer Club BruggeCercle Brugge en NAC Breda. Hij speelde ook drie keer voor het Nederlands voetbalelftal. Leo Canjels begon op jonge leeftijd te voetballen bij VV Baronie. Maar zijn echte carrière begon pas in 1956, de 22-jarige Canjels werd een kernspeler bij NAC Breda en ontpopte zich meteen tot een echte goalgetter. Hij was een klassieke midvoor, maar wist ook het spel goed te verdelen. Ondanks dat NAC in het seizoen 1957-1958 `slechts` op een 8e plaats eindigde, werd NAC-aanvaller Leo Canjels met 32 doelpunten de topscorer van Nederland. Het Kanon, zoals Canjels vanwege zijn keiharde schot door de fans genoemd werd, bleef hiermee Tonny van der Linden (29, DOS) en Coen Dillen (28, PSV) knap voor. Canjels kwam mede tot dit mooie aantal door thuis tegen het Tilburgse NOAD maar liefst viermaal doel te treffen en door in de laatste zes wedstrijden er elf in te schoppen.

Een seizoen eerder werd Leo Canjels al topscorer van Nederland, maar ook in 1958-1959 maakte hij de meeste doelpunten in de eredivisie. De NAC-spits kwam tot het respectabele aantal van 33. Hij maakte dat seizoen maar liefst vier hattricks. En dan hebben we het nog niet eens over het bekertoernooi. Hierin wist de `Canjel` 14 keer te scoren (in vijf duels). De wedstrijd NAC – Dongen is hierbij het absolute hoogtepunt. Leo maakte er 8 van de 18 (18-1 winst)! Over zijn harde schot deden diverse verhalen de ronde. Hij zou een keer een doelpaal doormidden hebben geschoten en een doelman van de tegenstander zou uit zijn doel zijn gevlucht toen hij zag dat Canjels wilde schieten.

1962 : Achterste rij vanaf links: Daan Schrijvers, Hein van Gastel, Johnny Geraerds en Theo Laseroms. Zittend op de kajuit: Leo Canjels (links) en Leen van der Lugt. Links staand trainer Siem Plooyer met voor hem Cock Luyten en Jan van Hoogenhuizen (beiden staand) en Rob Mul (zittend). Rechts voor de kajuit de doelmannen Peter van de Merwe (links) en Stan de Rijk. Voor hen Adrie Pelkmans en op de voorgrond Jacques Visschers.

Het leverde Leo zijn eerste interland op (hij was in september 1955 al eens geselecteerd voor het Nederlands Elftal). Op 13 mei 1959 speelde hij een tweede keer voor Oranje. Nederland verloor de wedstrijd met 3-2 van Bulgarije, maar Canjels scoorde zelf wel twee keer. Uiteindelijk zou hij maar drie keer voor de nationale ploeg spelen. Tussen 1959 en 1960 kwam Canjels veel minder aan spelen toe. Maar in 1961 werd hij een basisspeler en Canjels toonde dat hij het scoren nog niet verleerd was. In 1963 stopte hij met voetballen. Enkele seizoenen later degradeerde NAC voor het eerst naar de Eerste divisie.  Leo Canjels overleed in Breda op 26 mei 2010.

NAC werd Nederlands kampioen 1x in 1921 en KNVB-bekerwinnaar 1x in 1973. NAC staat nationaal bekend om zijn ‘Avondje NAC’. De term is in de jaren 70 ontstaan, toen NAC zijn thuiswedstrijden in de avond ging spelen. Uiteraard wordt daar nu nog uit volle borst het NAC Breda clublied gezongen.

Heeft N.A.C. de langste voetbalclub naam ?

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is rat001.jpg

Uit ‘de Rat’: Inderdaad, NAC is haar record kwijt. De `Nooit Opgeven Altijd Doorzetten Aangenaam Door Vermaak En Nuttig Door Ontspanning Combinatie Breda` met haar 86 karakters is voorbijgestreefd door een Thaise voetbalclub. De club `Krung Thep Mahanakhon Amon Rattanakosin Mahinthara Ayuthaya Mahadilok Phop Noppharat Ratchathani Burirom Udomratchaniwet Mahasathan Amon Piman Awatan Sathit Sakkathattiya Witsanukam Prasit Bravo Association Football Club` (kunt u het nog volgen?) telt namelijk 196 karakters (evenals bij NAC exclusief de spaties) en dat zijn er een bietje meer. Bangkok Bravo (dit is de verkorte naam) is momenteel dus koploper in de strijd om de langste clubnaam ter wereld.