FC Hilversum

Van ‘Voorwaarts’ via ‘Sparta’ naar ‘FC Hilversum’.

Op 30 augustus 1906 werd door een stel jongelui een voetbalclubje opgericht onder de naam Voorwaarts. De eerste twee jaren bleven de activiteiten beperkt tot het spelen van vriendschappelijke wedstrijden. In 1908 sloot men zich aan bij de Utrechtse Provinciale Voetbalbond( de U.P.V.B.). Aangezien er reeds een vereniging met de naam Voorwaarts aan de competitie deelnam, werd de naam veranderd in Sparta.

Sparta 1910 Kampioen 2e Klasse UPVB. Boven: Bolle, Bouwman, J. van Velsen, T. Reyn en A. Kool. Midden: J. Dinkelman, v d Koog, Ph. Haverlag. Onder: G v d Kieft, G. de Jager en R. Stoelers.

Sparta promoveerde de club voor het seizoen 1912/1913 naar de 3e klasse van de Nederlandsche Voetbal Bond. De clubnaam moest opnieuw worden gewijzigd omdat er reeds een Sparta in Rotterdam bestond. Vanaf dat moment dateert de naam FC Hilversum en werd de eerste wedstrijd, onder die naam, tegen Woerden met 12-2 gewonnen.  

1e wereldoorlog: FC Hilversum sportveld werd gevorderd.

In de zomer van 1917 zorgde het zogeheten ‘aardappeloproer’ voor rellen in Amsterdam. De oorzaak hiervan was de ontevredenheid bij de burgers over de schaarste en distributie. De Amsterdammers kregen naar hun zin veel te weinig aardappelen, die toentertijd niet mochten ontbreken in het dagelijks menu.

2 april 1917: Nieuws van den Dag.

Veel levensmiddelen waren sinds 1916 op rantsoen. Door de voortdurende oorlog was het er voor Nederland alleen maar moeilijker op geworden. De schaarste nam toe, de rantsoenen werden kleiner, met knorrende magen tot gevolg. In de laatste twee oorlogsjaren kwamen daarom betogingen vaker voor. Die gingen dikwijls gepaard met geweld en plundering, waartegen de politie hard optrad. 

2e klasse kampioen

Seizoen 1917/1918 Hilversum 2e klasse kampioen. Staande: G. v/d Linden verzorger, PH. van Voorthuiyzen, G. Bosman en G. Bollebakker grensrechter. Midden: Henk van Rennes, Jan de Zeeuw en Jan Dinkelman. Voorste rij: Henk Haverlag, onbekend, Peit Meinsma, Jan Meinsam en Kraneveld.

Enige jaren later behaalde FC Hilversum, met grootheden zoals de broers Foppe en Theo Huizinga, het kampioenschap seizoen 1917/1918 in de 2e Klasse. Met slechts één verloren wedstrijd werd dit resultaat behaald.

Om de 1e klasse te bereiken moest er een nacompetitie worden gespeeld tegen WFC uit Wormerveer en Fortuna uit Leiden. Beide wedstrijden gingen verloren. WFC gaat 1e klasse spelen zoals het krantenartikel aangeeft.

Seizoen 1925/1926: Opnieuw een 2e klasse titel.

De regionale krant ‘de Stichtsche Sport’ uit die tijd meld het volgende: ‘Na zwaren strijd is het Hilversum gelukt weer eens beslag te leggen der 2e Klasse. Vanaf deze plaats onze welgemeende felicitatie en wij hopen dat het den groen-witten mag gelukken om aan dit welverdiende kampioenschap het zo begeerde 1e klasserschap te verbinden, hetgeen tevens een zeer aardig cadeau zou zijn voor de club als zij op 30 augustus a.s. het 20 jarige bestaan herdenkt. Straks zal nog een zwaar programma zijn te verwerken. Met D.E.C uit Amsterdam en nummer laatst van de 1e klasse. Gezien het spel dat de groen-witten thans vertonen hebben wij gegronde hoop dat hen ditmaal zal gelukken het voetbal eldorado te bereiken. Onze wenschen vergezellen hun op het te betreden pad’. Tot zover de berichtgeving in ‘de Stichtsche Sport’. FC Hilversum was veruit de sterkste in de nacompetitie. Het wist de 1e Klasse te bereiken door beide concurrenten D.E.C. Amsterdam en Unitas uit Gorkum zonder puntverlies te verslaan.

Clubicoon: Foppe Huizinga een karaktervolle allround speler

Foppe Huizinga 1931

Foppe Huizinga overgekomen van de plaatselijke vereniging Hilvert wordt door de club gezien als één van de beste spelers die de FC ooit gekend heeft. Hij speelde van 1925 tot 1941 in het eerste elftal. Foppe was een fameuze kopper met een lengte van 1.94 meter maar ook een man met een zuivere pass in de benen. Een allrounder die dominant aanwezig was op het veld. Hij ontwikkelde zich zelfs tot één van de betere aanvallende spil spelers van Nederland en speelde in verschillende vertegenwoordigende elftallen. Hij was een sterke persoonlijkheid die ooit weigerde om als reserve op de bank te zitten in het grote Oranje.

Maandag 25 januari 1932: Foppe Huizinga wordt bejubeld door de sportredactie in de uitwedstrijd van FC Hilversum tegen HFC uit Haarlem het latere Koninklijke HFC. Einduitslag 0-3

Zo moest hij niets van roken en drinken hebben maar kon hij wel een stuwende kracht zijn in het organiseren van clubavonden. Hij was in voor feesten en later in zijn carrière, serieuzer als jeugdleider en trainer. Een ouderwetse clubman.

FC Hilversum 1931 Staand 1e van links voorzitter G van Linden,2e links Foppe Huizinga 4e links J. van Velsen en zittend 3e van links M. van Gelder.

Vanaf het seizoen 1926/1927 spelen de groen-witten op 1e klasse niveau en draait prima mee in het topvoetbal in Nederland. Meestal eindigt men net onder de top drie met tegenstanders zoals Ajax en Sparta. De club leek een stabiele plek te hebben ingenomen in de 1e klasse. Het seizoen 1932/1933 begon met een onthutsende uitslag. Een nederlaag thuis tegen Stormvogels uit IJmuiden is geen item voor de media maar wel een 1-9 uitslag. Een dag later plaatst een sportjournalist het volgende verslag:

19 september 1932: Het Nieuws van de Dag.

Het bleek de aanzet tot een heel vreemd jaar waarin de uitslagen zowel positief als negatief een doelpunten festijn was. Een paar maanden later hersteld de selectie het aanzien door uit Stormvogels op 1-1 te houden. Het meest bijzondere is dat seizoen dat FC Hilversum uiteindelijk nog op een vierde plaats eindigt natuurlijk achter kampioen Stormvogels.

zondag 11 december 1932. Stormvogels- FC Hilversum 1-1. Op een keihard winters speelveld waar goed voetbal onmogelijk was maakte Huizinga via een penalty 0-1. Dit nadat Haak hands had gemaakt. Met nog een kwartier te spelen passeerde De Waard keeper Bottenberg. Eindstand 1-1.

Het voetbal in Hilversum doet een jasje uit.

Geheel onverwachts zakken de groenwitten weg in 1933/1934 en na het spelen van een nacompetitie tegen Overmaas en RFC beide uit Rotterdam degradeert de club. Naast FC Hilversum speelde ook die andere dorpsgenoot en eeuwige rivaal ’t Gooi om behoud van de 1e klasse. Zie hieronder het resultaat uit het Limburgsch dagblad van maandag 22 mei 1934.

FC Hilversum en ’t Gooi strijden om de dorps hegemonie.

1931: J. van Velsen
Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is image-12-2.png

Na vele jaren op 1e klasse niveau te hebben geacteerd verblijven de groen-witten en geelzwarten tot aan het begin van de 2e wereldoorlog een verdieping lager. Het was niet minder spannend, want in het seizoen 1936/1937 werd er weer volop gestreden om het kampioenschap van de 2e Klasse. De titel werd behaald maar er is nacompetitie voor de kers op de taart. De nazit met RCH uit Haarlem en dorpsgenoot HVV ’t Gooi werd een spannende strijd waarbij uiteindelijk een onderling duel tussen het Geel-Zwart en Groen-Wit de beslissing moest brengen. De spelers en toeschouwers uit het dorp kenden elkaar in allerlei dwarsverbanden zoals familie of werk en dus gonsde het van meningen en verhalen. Het Dudok Sportpark zat bomvol met ongeveer 12.000 supporters. De wedstrijd eindigde na verlenging in een 0-0 nadat FC speler Wim Kool een strafschop onbenut liet. De tweede wedstrijd, opnieuw voor een nokvol Sportpark, werd door ’t Gooi met 1-0 gewonnen en zo mocht de zustervereniging naar de 1e klasse.

Ondanks driemaal kampioenschap blijft Hilversum 2e klasser.

Albumplaatjes - The Vittoria Egyptian Cigarette Company (Rotterdam) - Van Gelder, Hilversum
M. van Gelder – 1931
22 mei 1939: Het Volksdagblad.

De Gooi en Eemlander van 17 oktober 1938. FC Hilversum wint in een fraaie wedstrijd met 2-0 van ZFC . Het laatste normale voetbalseizoen voor het uitbreken van de oorlog was in de periode 1938/1939. Opnieuw werd Hilversum kampioen, nu ongeslagen na 14 gespeelde wedstrijden met 27 punten en met 39 doelpunten voor en 7 tegen. Een degelijk resultaat met perspectief. Opnieuw werden er promotiewedstrijden gespeeld, nu tegen HBS uit Den Haag en EDO Haarlem. Het behaalde kampioenschap was ook dit keer geen garantie voor de 1e Klasse. Met een triest doelsaldo van 1 voor en 10 tegen werd er geen enkel punt gehaald.

De oorlogsjaren 1940/1945

De voetbalcompetitie zorgde tijdens de oorlogsjaren voor enige ontspanning maar daar was alles mee gezegd. Al vanaf 1942 werden mannen verplicht zich te melden voor de arbeitseinsatz in Duitsland. Er werden vele trucs bedacht om maar niet te hoeven gaan of anders werd getracht om elders onder te duiken. Reeds in juni 1943 werden ongeveer 50 Hilversummers opgepakt en naar Koblenz gestuurd. Later in oktober 1944 werden bij een razzia in Hilversum honderden mannen op straat opgepakt en onder dwang afgevoerd en tewerkgesteld in bijvoorbeeld het Duitse Bramsche. Families waren onwetend waar hun geliefden naar toe waren gestuurd. Door het herdenkingsmonument bij de ingang van het Sportpark staat het dorp Hilversum stil bij diegene die niet zijn teruggekeerd en in Duitsland zijn omgebracht. Begrijpelijker wijs was er tijdens deze donkere jaren van een normale competitie geen sprake. Op Voetbalmonument.nl opgezet door sportjournalist Jurryt van Vooren zijn de namen van omgekomen spelers/leden van voetbalverenigingen te herleiden.

Sportief gezien waren de eerste jaren, voor FC Hilversum, na de oorlog niet best. Het was zelfs zo belabberd dat in 1948/1949 aan degradatie naar de 3e Klasse niet viel te ontkomen. Maar in de sport is niets onmogelijk dus vroeg of laat zal er ook voor de groen-witte formatie betere tijden aanbreken.

1950/1954: Een groen witte toekomst met perspectief

Kampioen 1955 3e Klasse KNVB. Boven: Trainer Piet Bannink, A. van Reenen, R. Stroes, W. Vonck, Nico Poort, F. Duurland, Evert Pluim, A. Langhorst, Hans Akkerman, K. Sluijter en F. Wallenburg. Onder: C. van Meeningen, P. v d Voort, R. Rapstok, D. Offerman, H v ’t Veld, B van Ek, en H v d Voort.
Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is image-20.png

In de eerste jaren vijftig, bleek FC Hilversum een selectie te hebben die weerbaarder lijkt dan voorheen. Het heeft kwaliteitsspelers en er is het gevoel dat groenwit weer toekomst heeft. Prijzen werden er vooralsnog niet behaald maar de groen-witten telden weer mee en streden tot het laatst voor het kampioenschap of promotie. Van 1950 tot 1954 werd er zelfs viermaal een tweede plaats behaald. En eindelijk op de 2e pinksterdag 1955 kon de vlag weer in top. De 2e klasse van de KNVB is eindelijk na zovele jaren weer binnen. In het onderstaande artikel werd bij nóg een kampioen, verwezen naar ’t Gooi dat naar de 1e klasse promoveerde.

31 mei 1955: De Telegraaf

Van amateur naar een semiprofessionele status

20 mei 1955: Nieuw Tilburgsche courant.
Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is image-21.png

In september 1954 was er sprake van een nieuwe situatie. Enerzijds de KNVB met de reguliere competitie, en anderzijds een nieuwe semiprof competitie opgezet door de ‘wilde bond’ de NBVB. De KNVB, conservatief en fel tegen betaaldvoetbal, besloot haar starre houding los te laten en in overleg te gaan. De beide bonden kwamen op 28 november 1954 tot een akkoord . Ongeveer tachtig verenigingen gingen akkoord met de voorwaarden, zoals een degelijk financieel plan en goede/veilige accommodatie zo ook FC Hilversum en HVV ’t Gooi. Het seizoen 1955/1956 wordt een proeve van bekwaamheid.

De inkomsten van de te verwachten kaartverkoop en subsidie van de Gemeente Hilversum vormde de basis voor het plan. Zowel Hilversum als ’t Gooi begonnen in de 2e divisie en met wat versterkingen erbij speelden zij de eerste jaren in de subtop, zoals in 1957/1958. De groen-witte brigade onder leiding van trainer Evert Teunissen bestond uit gekende namen zoals Evert Pluim, Gerard de Jongh, Frans van Wegen, Jozef Siahaya, keeper Hannie Coster, Chris Levering maar ook Hans Akkerman.
Rivaal ’t Gooi piekte als eerste en werd in het seizoen 1958/1959 kampioen en speelde twee seizoenen in de 1e divisie.

Zondagse rituelen.

Op zondagmiddag was het een lange stoet, van voornamelijk sigaren rokende mannen met gleufhoed en lange jassen, die vanuit het dorp op weg waren naar het Hilversumse Sportpark. Na afloop ging dezelfde lange stoet meestal even langs bij de tabakszaak in de buurt om te kijken wat de concurrentie had gedaan en om te discussiëren over de wedstrijd. De sigarenwinkelier had om vijf voor half vijf het radioprogramma ‘Langs de lijn’ beluisterd. Het werd gepresenteerd door Frits van Turenhout. Hij noteerde de uitslagen en prikte op een planbord de eindstanden in de etalage. Een ritueel wat in heel Nederland op zondag gewoon was.

Icoon Jozef Siahaya: De grillige linedancer

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is image-23.png

Jozef geboren 11 november 1932 is Nederlander van Molukse afkomst. Jozef werd in juli 1956 aangetrokken en dat was geen verkeerde keuze. Hij maakte furore als linksbuiten van FC Hilversum en was mateloos populair bij de fans. Hij werd door zijn wijze van spelen liefkozend de linedancer genoemd. De selectie kon echter niet altijd op hem rekenen. Hij had een keer problemen met een contract, voelde zich niet serieus genomen, en wilde voor langere tijd niet meer spelen. Heel spijtig want Jozef bracht net dat beetje extra dat FC Hilversumse nodig had. Maar dan ineens, volstrekt onverwacht, wandelde hij met zijn voetbalkoffertje de kleedkamer in. Zijn rushes waren heel vermaard waardoor hij in 1960 een contract bij Elinkwijk verdiende. Zo grillig als hij speelde zo grillig was hij in zijn keuze van een club want tot drie keer wisselde Jozef, om het jaar, tussen Elinkwijk en FC Hilversum. Uiteindelijk werd hij bij Elinkwijk geselecteerd voor het Utrechts elftal. Dat team bestond uit spelers van Velox, DOS en Elinkwijk. Daarmee speelde hij wedstrijden in 1963 om de Jaarbeurssteden beker de latere UEFA Cup , met o.a. Tonnie van der Linden, Frans Geurtsen, Martin Okhuisen, en Humphrey Mijnals.

1961: FC Hilversum promoveert naar de 1e divisie.

De onderlinge rivaliteit tussen geel-zwart en groen-wit is groot en de eer van FC Hilversum en vele Hilversummers staat op het spel. De FC krijgt in 1960/1961 een grote kans om HVV ’t Gooi achterna te gaan naar de 1e divisie.

28 mei 1961: FC Hilversum- HFC Haarlem 2-1. Doelpunt van Evert Pluim die v d Kruis, doelman van de directe rivaal, kansloos laat. Op de achtergrond de Expohal ooit door de gemeente Hilversum weg gekocht van de Wereldtentoonstelling van Brussel.

Het is zondag 4 juni 1961 en de wedstrijd tegen de Baronie is aanstaande. Het Sportpark is bomvol en de spelers weten nu wat er te doen staat, het halen van minimaal 1 punt uit twee wedstrijden, maar de tegenstander heeft ook nog een kans op promotie. De hoop is gericht op Evert Pluim want die lijkt het alleen vertoningsrecht te hebben op belangrijke goals. De spanning is voel, meet en zichtbaar. Opluchting en vreugde is er tegen half vijf als de Baronie met 3-1 is verslagen.

5 juni 1961. Algemeen Handelsblad.

Het feest in café restaurant Atlanta aan de ’s Gravelandseweg kan beginnen. Later op de avond was er in de bovenzaal een filmische samenvatting van de wedstrijd tegen De Baronie. Slechts één seizoen heeft Hilversum en omstreken kunnen genieten van het hogere niveau. Na dertig duels staat FC Hilversum op een redelijke zevende plaats van onderen en normaal gesproken genoeg voor handhaving. De KNVB is echter genoodzaakt het Nederlandse betaald voetbal te renoveren/gezond te maken. De bond brengt de eerste divisie A en B terug naar één 1e divisie. Zuur voor Hilversum maar teveel clubs hebben liquiditeit problemen en een terugloop in belangstelling. Maar ‘elk nadeel heb zijn voordeel’ en de voetballiefhebber heeft een mooi vooruitzicht want de plaatselijke derby’s tegen ’t Gooi komen weer in beeld. Beide clubs worden ingedeeld voor het seizoen 1962/1963 in de 2e divisie B. Wel zal Hilversum opzoek moeten naar een andere trainer. De succesvolle Evert Teunissen gaat zijn contract niet verlengen en vertrekt naar de Graafschap.

1963. FC Hilversum. Achterste rij: Henk Linschoten, Cor van Moorst, Cees van Maaren, Hans Akkerman, en Rob Koeman. Middelste rij: Martin de Nooy, Cees Houtveen, Wim Tuhusula, Messac Titaley, Joop de Haan en Martin Looman. Voorste rij: Nico van der Meer, Chris van Wijk, Frans van Wegen, Gerard Hogenbirk en trainer Theo Maurer. Aan het orgel: Cor Steyn. Dit is vermoedelijk de Vara studio aan de Heuvellaan te Hilversum. Fotograaf: Henk Blansjaar.

Clubicoon Hans Akkerman: 4 x international ?

Als Foppe Huizinga wordt gezien als de beste speler van voor de oorlog dan is Hans Akkerman de nieuwe parel bij de vereniging van de 50e en 60e jaren. Hans speelde als laatste man en was vrijwel niet te passeren, ging ook regelmatig naar voren en scoorde door zijn sprongkracht vaak met het hoofd. Volgens de FC Hilversum Site heeft Hans Akkerman in 1963 viermaal in het Nederlands elftal gespeeld. In het lijvige journalistieke werk ‘Oranje toen en nu’ van onderzoeksjournalist Matty Verkamman komt de naam Hans Akkerman echter niet voor. Ook op de goed ingevoerde website Voetbalstats.nl vinden we geen bewijs. Hans kwam als puber met zijn vader uit Indonesië en ging na een periode in de Hilversum-jeugd in militaire dienst. Akkerman werd uitverkoren om in de Verenigde Staten een opleiding als jachtvlieger te doen. Hij haalde zijn Wings, een militaire parachute springbewijs, kwam terug maar na een poosje was er op de Nederlandse vliegbasis Volkel geen werk meer voor hem. “Ik speelde voor FC Hilversum en een supporter hielp me aan een baantje bij de Verenigde Schroevenfabriek Hilversum waar ook Evert Pluim werkzaam was. Ik werkte eerst in het magazijn en later als verkoper. Ik moet zeggen: dat betaaldvoetbal van ons stelde niet zo heel veel voor.

We hadden echt geen geweldig team en je verdiende maar 1500 gulden per seizoen. Toch was ik heel fanatiek en aanvoerder’’. “Naar uitwedstrijden gingen we met de trein, dat nog wel werd betaald, maar de consumpties en de lunch waren voor eigen rekening. Net als je voetbalschoenen, die moest je zelf kopen. Als we eens hadden gewonnen, wilden we op de terugreis wel eens een biertje drinken, maar eigenlijk hadden we daar niet eens het geld voor.’ “Trainers waren in mijn tijd Kick Maurer (ex-prof van Volendam) en de van de Volewijckers gekomen Evert Teunissen . Toch was het een geweldige tijd en speelden we normaal voor ruim 5000 toeschouwers en tegen Feyenoord en vv Heerenveen volle bak met 12.000 toeschouwers. Zakenman Wim Vonck bedacht toen een goede slogan… Abe Lenstra komt naar Hilversum…komt U ook! Er was beleving in die tijd.  Men sprak toen van semiprofs maar alle spelers werkten 48 uur in de week bij hun ‘baas’ en er werd 3 keer in de week avonds getraind. Het waren toen bijna alle spelers met een echt groen witte opleiding “. Aan het einde van Akkermans carrière, wist de toenmalige voorzitter van HVC Jacques Hogewoning, Hans over te halen nog een seizoen bij de Amersfoortse club te komen voetballen. Hij was toen inmiddels 35 jaar.

Evert Pluim in de topscorerslijst aller tijden 2e divisie: op 1)Tonnie Roosken van Zwartemeer met 202 treffers, op 2) Leo Koopman van PEC Zwolle met 128 treffers, op 3) Cees van Kooten van Hermes DVS met 114 treffers, 4) Evert Pluim van FC Hilversum met 113 treffers.

Op 29 september 1963 speelt FC Hilversum tegen Feijenoord. Volle tribunes omzomen het sportpark maar Feijenoord is met 0 – 4 een flinke maat te groot. Dat verbaasde niemand maar er was toch de hoop op een stunt. Door doelpunten van Rinus Bennaars 0-1, Henk Groot 0-2 opnieuw Rinus Bennaars 0-3 en Gerard Bergholtz 0-4 was de groen-witte formatie kansloos maar een ervaring rijker.

1963. 1e ronde KNVB beker. FC Hilversum-Feijenoord 0-4. Gerard Hogenbirk schermt de bal af tegen Henk Groot

1965: FC Hilversum zorgt voor een bekerstunt

Terwijl de selectie in de competitie van 1964/1965 een troosteloze 14e plaats inneemt gaat het in de KNVB beker voortvarend. In de 1e ronde schakelt Hilversum thuis Alkmaar ’54 na een vlot opgelopen achterstand, uit met 2-1 met door goals van Peter Wiskie 1-1 en Eddy Quinet 2-1. De 2e ronde is tegen Excelsior thuis. De Rotterdammers worden gedecideerd met 3-0 naar huis gestuurd. Doelpunten: 15′ Eddy Quinet 1-0, 57′ Hans van Eikeren 2-0 en 87′ Leen Vermeulen 3-0. De 3e ronde is uit in Haarlem tegen RCH. Na een 0-0 ruststand wint Hilversum met 1-2 door in de 70e minuut Kees Oudendijk 1-1 en Joop de Haan, een kwartier voor tijd de winnende 1-2 .

De kwartfinale: Opnieuw is Feijenoord de tegenstander

Een bijzondere datum in de historie van FC Hilversum is de 16e mei 1965. Op het sportpark in Hilversum dromden de mensen samen om de bekerwedstrijd tegen het grote Feijenoord te kunnen zien. Er was zoveel animo dat er extra tribunes uit de Expohal bij gezet werden. Een strijdend FC Hilversum moest daarin pas in de verlenging met 1-2 buigen voor de fameuze Rotterdammers. De groen-witten formatie kreeg een hoop kansen op een stunt maar hoe dan ook, het was voor de club en het dorp echt het hoogtepunt van 1965. Voor de Rotterdammers was het een heel jaar vol successen. Feijenoord werd kampioen, won de KNVB-beker door in de finale Go Ahead te verslaan en speelde later dat jaar de roemruchte wedstrijden voor de Europacup tegen Real Madrid. Bekende namen in het toenmalige Feijenoord waren keeper Eddy Pieters Graafland, Hans Kraay sr., Gerard Kerkum, Thijs Libregts , Reinier Kreijermaat, Pummy Bergholz, Frans Bouwmeester en Piet Kruiver.

Een terugblik met aanvoerder Hans Akkerman en aanvaller Peter Wiskie.

5 maart 1968: Spelerskaart Hilversum-NEC.

Hans Akkerman (83 jaar): ,,Ik herinner me weinig van deze wedstrijd zelf. Ik was volkomen geconcentreerd op mijn directe tegenstander Henk Groot. Die kon goed koppen en ik moest hem zien uit te schakelen. Verder is het in een waas voorbij gegaan.’’ Het was een fout van keeper Cor van Maren, die in de grond trapte, en zorgde dat Hans Venneker Feijenoord op 0-1 bracht. Tien minuten voor tijd, nadat Hilversum een paar goede kansen had laten liggen, kopte Leen Vermeulen de 1-1 binnen. Twaalfduizend mensen op de tribunes gingen uit hun dak, maar na vier minuten in de verlenging scoorde Piet Kruiver 1-2.

28 september 1963. Staand: Hogenbirk, Van Wegen, Akkerman, Van Moorst, De Haan, Van Maren, Zittend: De Nooy, Van der Meer, Titaley, Houtveen en Westbroek.

Icoon Peter Wiskie: Mijmeren over de gemiste toptransfer.

SC Gooiland- FC Hilversum 1966. Keeper Duits en verdediger Peter Wiskie rechts beletten Gooiland aanvaller Kramer tot een score.

Peter Wiskie geboren op 19 maart 1942 was speler van de Hilversummers van 1963 tot 1967. Peter ontpopte zich in zijn carrière van spits tot centrum verdediger. Een hoogtepunt is de thuis ontmoeting tegen Feijenoord. Voor aanvaller Peter Wiskie is Hilversum-Feijenoord van 1965 nog steeds een bijzondere maar ook een wrange herinnering.Hij was toen een sterke, tweebenige spits die in die wedstrijd een paar keer oog in oog met de Rotterdamse keeper Eddy PG stond: ,,Ik kreeg de kansen, maar die miste ik omdat ik nog last had van een hardnekkige knieblessure. Ik had een gebrek aan souplesse. Daar heb ik nu nog de pest over in.’’ In de competitie een paar jaar eerder werd bij koploper HFC Haarlem gewonnen en Peter viel op. Clubs zoals Ajax, DOS en Feijenoord stonden bij hem op de stoep. Van een serieuze onderhandeling kwam het net niet. Een oefenduel een paar weken later tegen de plaatselijke rivaal ’t Gooi gooide roet in het eten. Het doet Wiskie nu nog pijn als hij daarover spreekt. “In die wedstrijd met het tweede nota bene, werd ik in de prak gelopen’’. “Dat heeft mijn de carrière gekost. Ik was er anderhalf tot twee jaar zoet mee en ben nooit meer op mijn oude niveau gekomen. Hilversum-Feijenoord was voor mij één van de eerste wedstrijden na die ellendige blessure. Voor hetzelfde geld had ik die wedstrijd in het shirt van Feijenoord gespeeld, maar daar was die knie dus tussengekomen.’’

Het heeft Wiskie zoveel gedaan dat hij geruime tijd ’anti-voetbal’ was. “In het begin van mijn loopbaan was ik een flierefluiter. Net toen ik serieus werd en een toekomst zag in het voetbal kreeg ik die zware blessure. Daar ben ik verbitterd door geraakt. Het is maar goed dat ik niet weet wie mijn tegenstander was anders weet ik niet wat ik zou doen. Ik werd later verdediger, maar de echte lol was eraf. Ik wilde een tijd niets meer met voetbal te maken hebben. Ik was boos en gefrustreerd. Ik denk nog vaak: ’Wat zou ik zijn geweest als die knie niet stuk was gegaan?” Inmiddels is dat zure gevoel wel verdwenen en is Peter in het weekend vaak langs de Gooise velden te vinden. Hij praat met graagte over zijn ervaring als speler en schud de spelers namen zo uit de mouw. Hans Akkerman ziet Peter Wiskie als een goede vriend met wie hij bij Petanque Club De Gooiers Jeu de Boules speelt ” Ja, ja onze Wiskie was een zeer goede voetballer. Hij was ook een kanjer in de achterhoede en heeft ook bij HVC vier jaar in de 1e divisie gespeeld en vele goals gemaakt. Vooral hoge ballen waren allemaal voor hem. Helaas was hij niet zo’n fanatieke speler. Meer van: “Hè jammer, volgende keer beter.” Dat is veranderd bij Jeu de Boules. Nu is hij ongelooflijk fanatiek. Hij weet het goed te verbergen maar het druipt er af. Gunt je geen punt! Speelt altijd op 13-0.” aldus vriend en oud-ploeggenoot Hans Akkerman.

Clubicoon Gerard Hogenbirk: Een kopsterke middenvelder

Gerard Hogenbirk:
Sigaar, schrijfblok en pen.

Gerard Hogenbirk is geboren op 17 juni 1941 in Hilversum. Hij brak door toen hij net 18 jaar was en al bij de Groen-Witte selectie zat. Na vijf jaar FC Hilversum werd hij in 1964 getransfereerd naar Elinkwijk. Vervolgens maakte hij de overstap naar D.W.S. waar hij na één jaar weer terugkwam naar Hilversum om te gaan spelen voor SC Gooiland. De gemeente Hilversum heeft een rijk voetbalverleden, met dertien jaar betaald voetbal. Met eerst  FC Hilversum en HVV ’t Gooi en later SC Gooiland. Gerard maakte die jaren van nabij mee maar bleef een kind van FC Hilversum. Als speler van Gooiland was Gerard Hogenbirk de eerste Nederlandse voetbalprof die na het failliet , van het door Radio Veronica gesteunde Gooiland, in aanmerking kwam voor een WW-uitkering. Gerard praat met passie over zijn voetbalverleden: ‘Ik heb 14 keer in een rechtstreeks duel tegenover Johan Cruijff gestaan.’ Ook haalt hij in herinnering de wedstrijd met Elinkwijk tegen Feijenoord  in de Kuip. Wij moesten winnen om niet te degraderen en Feijenoord kon kampioen worden. Elinkwijk won met 0-1 in een stampvol stadion.

Hilversum- Feijenoord 0-4 Ondanks de inzet van Gerard Hogenbirk jaagt Henk Groot de bal tegen de touwen.

Ook memoreert hij over zijn tijd bij DWS en de Europacup wedstrijd in 1966 tegen Leeds United. Hij speelde met Rob Rensenbrink , Piet Schrijvers en Josje Vonhof tegen internationals Jacky Charlton, Billy Bremner en Johnny Giles. Onvergetelijk maar ook kansloos. Thuis 0-3 en uit met 5-1 klop. Gerard is nog steeds actief langs de velden. Hij scout voor FC Hilversum en is met kladblok nog alom aanwezig langs de Gooische velden. Dit ondanks een ernstig auto ongeluk in 2016. “Ik werd onwel op de snelweg en kon de auto nog langs de kant zetten. Dat is mij later verteld want ik weet van niks. Bleek dat ik een hersenbloeding heb opgelopen. Nu na enige revalidatie ben ik weer langzaam de oude, nou de oude ? Straks weet ik me van dit gesprek niks meer te herinneren. Autorijden doe ik niet meer, te gevaarlijk”. “Maar even terug over het scouten: “Kom ik in gesprek met een talent uit Weesp. Zegt die jongen: ik kom alleen naar jullie toe, als ik een BMW van 80 duizend euro kan verwachten.”

Gerard Hogenbirk de talentenscout voor de inmiddels derde klasser FC Hilversum zit na het ongeluk weer op de tribune. Maar hij zet een rem op zijn eigen geestdrift als het over zijn club gaat. Waarom het in Hilversum niet wat elders wel lukt. We hebben toch een mooi Gemeentelijk sportpark ? Meer over Gerard Hogenbirk zie: SC Gooiland.

Sportpark Crailo: De thuisbasis van amateurvereniging FC Hilversum

Einde aan 12 jaar betaaldvoetbal in Hilversum

6 juni 1968: Limburgschs Dagblad.

Vanaf 1961 ging het almaar slechter met de prestaties van FC Hilversum. Met uitzondering van de KNVB bekerprestatie in 1965 zakte de vereniging steeds verder richting de laatste plaats. Financieel is het niet meer recht te breien. De publieke belangstelling liep terug en er was onvoldoende steun uit het bedrijfsleven. Een mogelijke fusie met SC Gooiland is ook besproken maar daarin zagen de onderhandelaars geen levensvatbaarheid. Daarom was het een begrijpelijk besluit van het bestuur onder leiding van Mr. J. Lobsteijn om de licentie betaald voetbal in 1968 terug te geven aan de KNVB. Het laatste profduel is op zondag 9 juni thuis tegen Roda Sport uitslag 0-2. FC Hilversum eindigt het seizoen 1967/1968 op de laatste plaats van de 2e divisie.