Roda Sport

SV Bleijerheide & Kerkrade Minor: De bron voor Roda Sport.

Roda Sport is een voormalige Nederlandse voetbalclub uit het Limburgse Kerkrade. Aan de basis van Roda Sport staan twee Limburgse verenigingen de RKVV Kerkrade Minor en SV Bleijerheide. Roda Sport ploeg kwam tussen 1954 en 1962 uit in het betaald voetbal en speelde op het oude Minor-terrein aan de Rolduckerstraat. De laatste jaren echter van haar bestaan op het terrein van SV Bleijerheide aan de Jonkerbergstraat. Op 27 juni 1962 ging Roda Sport op in de fusieclub Roda JC. We blikken terug naar de periode 1910-1953

1914: Oprichting SV Bleijerheide

Op 27 juli 1914 slechts vier dagen voor het uitbreken van de 1e Wereldoorlog, wordt in de Kerkrade-wijk Bleijerheide de voetbalclub BVV Sparta opgericht. Bijzonder omdat juist in dat hectische jaar de spanningen langs de grens voelbaar waren. Toch neemt Sparta in datzelfde jaar deel aan de competitie van de Limburgse voetbalbond.

Sparta Bleijerheide 1915. Helaas zijn er geen namen bekend.

1914/1918: De Eerste Wereldoorlog.

Op 4 augustus 1914 viel Duitsland België binnen, zonder formele oorlogsverklaring. Al meteen na de inval kwam er een vluchtelingenstroom naar Nederland op gang. Op de eerste dag kwamen 52 Belgische soldaten de grens over met tot september duizenden ontheemden. Toen op 10 oktober 1914 Antwerpen viel vluchtten naar schatting 40.000 soldaten en 1 miljoen burgers naar Nederland. Een andere schatting noemt ten minste een half miljoen vluchtelingen uit Antwerpen, van wie honderdduizenden naar Nederland. Onder de vluchtende soldaten bevonden zich eveneens bijna 1600 Britten van de First Royal Naval Brigade. De reden van de vlucht was de agressie bij de Duitse troepen: dorpen en steden werden in brand gestoken, inwoners vermoord en er werd geplunderd.

In 1916 sluit BVV Sparta zich aan bij de Rooms Katholieke Federatie (RKF) en wordt voor het eerst in de geschiedenis kampioen. In die jaren had elke geloofsrichting/gedachtengoed zijn eigen voetbalbond en speelden daarin een onderlinge competitie.

Een aantal jaren later, in juli 1925, verovert Sparta de Velocitas-beker door clubs als PSV, Juliana, v.v. Valkenburg en Velocitas te verslaan. In 1923/1924 stapt BVV Sparta over naar de Nederlandse Voetbalbond.  Het moest haar naam veranderen en werd SV Bleijerheide. De naam Sparta behoorde sinds eind 19e eeuw toe aan de Rotterdamse club uit 1888 en is één van de oudste clubs in Nederland. Slechts elf amateurclubs in Nederland zijn ouder dan Sparta. De voetbalkleding is een wit-zwart streep shirt met een zwarte kraag en zwarte manchetten. Op het shirt staat op de linkerborst een mijnwerkerswapen. De broek is zwart en de kousen zijn zwart met een witte omslag. 

1931: Na een lange strijd de kroon op SV Bleijerheide.

Het Limburgse Bleijerheide heeft zestien jaar lang gestreden om in de zuidelijke eerste klasse te komen. Vele seizoenen hebben ze in de tweede klasse gespeeld om uiteindelijk in 1930/1931 kampioen te worden. Vervolgens moest er nog in een promotiecompetitie worden gestreden met Wilhelmina uit Den Bosch, Dongen Vooruit en RFC Roermond. Dat ging Bleijerheide goed af en werd de 1e klasse van de Nederlandse Voetbalbond te bereikt.

4 mei 1931: Limburger koerier.

Vervolgens weet de selectie zich goed te handhaven en behoorden in die zuidelijke 1e klasse zelfs tot de betere teams.

Kampioen Bleijerheide 1931. 2e zittend van links Leonard Paffen.

Clubicoon Leonard Paffen: Gentlemen topschutter.

In de 20e en 30e jaren was Leonard Paffen een fenomeen. Hij is geboren op 4 mei 1898 te Kerkrade en behoorde tot de categorie ‘gevaarlijke goalgetter’. Leonard Paffen die vele malen in het zuidelijk elftal heeft gespeeld was snel en liep de 100 meter in 11 seconden maar bovenal loste hij schoten die snoeihard en loepzuiver waren. Hij speelde voor de 2e wereldoorlog bij SV Bleijerheide m.u.v. één seizoen waarin hij voor MVV uitkwam. Een aanbieding van de Weense profclub First Vienna sloeg hij af.

Leonard Paffen.

Alom werd er met respect over Leonard gesproken zoals in het navolgende artikel uit het clubblad van NAC uit Breda: ‘ Op zondag 12 maart, seizoen 1932/1933, trad NAC aan tegen Bleijerheide. De competitiewedstrijd, in de 1e klasse zuid, werd gespeeld op het NAC-terrein aan de Heuvelstraat. Tegenover het laatste gedeelte van de wedstrijd, waarin het initiatief tot de aanval het meest van Bleijerheide uitging, staat minstens een vol uur waarin NAC in alle opzichten gedecideerd in de meerderheid was. De verkregen 2-0 voorsprong door Jacques Piederiet en Jan Blom, waarvan het laatste doelpunt een fraai staaltje van beheerste techniek was, drukte eigenlijk niet voldoende deze meerderheid uit. Bij een derde doelpunt zou Bleijerheide er niet meer aan te pas zijn gekomen, maar nu was het tegendoelpunt voor haar een extra prikkel om nog te trachten de nederlaag te voorkomen. Het was verkeerd dat NAC zich in deze periode van de wijs liet brengen.

1946. Uitgave van het SV Bleijerheide clubblad: De Mental Trainer.

Nu moet gezegd, dat Bleijerheide speler Paffen een gevaarlijke vorm demonstreerde en zijn voorhoede op kundige wijze leidde. Hij is reeds lang de 30 jaar gepasseerd, maar aan snelheid heeft hij nog niets ingeboet, dat wel bleek uit de moeilijke posities waarin hij gevaarlijke schoten loste. En voor het overige is hij een voorbeeld van sportiviteit. Toen NAC keeper Toon Verwijmeren eens half liggend in het bezit van de bal was, had Paffen een goede en gerechtvaardigde kans te trachten een doelpunt te forceren, maar liet hij Verwijmeren rustig opstaan. Het binnentrio van NAC bezondigde zich aan te veel treuzelen. Nog eens een tegenstander passeren, nog eens een zwenking naar links of rechts, nog eens even trachten de bal goed te leggen: zulk spel kan nimmer resultaten opleveren. Snelle balbehandeling en besluitvaardigheid in schieten zijn eigenschappen, waarop buitenspelers zich op de allereerste plaats toeleggen. Paffen gaf hierin herhaaldelijk een mooi voorbeeld.
De gehele strijd droeg een bijzonder sportief karakter en de aanwezigen hadden in dit prachtige zonnige weer ongetwijfeld genoten van het levendige, frisse spel, dat deze ontmoeting kenmerkte.’ Tot zover een fragment uit het NAC clubblad. Leonard Paffen overleed op 1 juli 1979 te Bleijerheide.

Een ingekleurd spelmoment van EVV Eindhoven-Bleijerheide uit 1933

De tweede wereldoorlog.

Vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog gaat SV Bleijerheide samen met de RK Nulland Achilles Combinatie, hetgeen betekent dat SV Bleijerheide letterlijk wordt omgedoopt in een RK-vereniging. Bij deze vereniging werden verschillende sporten uitgeoefend. Na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog fuseren de ICVB en de NVB waardoor alle deelnemende teams in KNVB-verband uitkomen. De Duitse bezetter wilde dat het leven zo normaal mogelijk was en verplichte de KNVB om de voetbalcompetitie centraal uit te voeren. Langzaam aan werkte de club zich in de 1e klasse zuid naar boven om in het seizoen 1948/1949 op de tweede plaats te eindigen achter kampioen NOAD maar voor PSV. Achteraf was de hoge positie een uitschieter want tot aan 1954 speelde Bleijerheide veelal in de middenmoot. Het jaar 1954 werd het einde van SV Bleijerheide wanneer er wordt gefuseerd met plaatsgenoot RKVV Kerkrade tot Roda Sport. Meer info lees verder bij: RKVV Kerkrade Minor.

27 september 1952. RBC – Bleijerheide (1-0). Helaas ontbreken alle spelersnamen van Bleijerheide. Behalve Staand: 3e van rechts Wiel Coerver.
De 1-0 van George Knobel de latere bondscoach van Oranje. Doelman Vrijhof is kansloos.
28 september 1952: De Volkskrant

Clubicoon Wiel Coerver: Albert Einstein van het voetbal.

wiel_coerver
Wiel Coerver

Wiel Coerver werd vanwege zijn geavanceerde trainingsmethoden omschreven als de ‘Albert Einstein’ en gold in zijn tijd als een baanbrekende voetbalcoach. Coerver werd geboren op 3 december 1924 in Kerkrade. De Nederlander met Duitse achtergrond begon op twaalfjarige leeftijd te voetballen bij mijnwerkersclub SV Bleijerheide. De regio, gelegen aan de Duitse grens stond vooral bekend om zijn mijnbouw. Wiel groeide op in het milieu van de mijnwerkers en was zich al vroeg bewust van de betekenis van hard werken. Wiel Coerver die een meer als verdienstelijk voetballer was bleef Bleijerheide trouw tot aan 1954. Aan het begin van het betaald voetbal werden Wiel en vele andere spelers bij Bleijerheide door Rapid JC weggehaald. In 1956 werd Rapid JC  kampioen van Nederland.

Als coach won hij met Feyenoord in 1974 de UEFA Cup en de nationale titel. Hij trainde eerder nog andere clubs als Sparta, N.E.C. en Go Ahead Eagles. Gezondheidsproblemen maakten vervolgens een eind aan zijn trainerscarrière. Wiel onderging een aantal hartoperaties in Houston en Nijmegen. In verband met zijn gezondheid verbleef hij vervolgens jaren in warme landen, waar hij nieuwe oefenstof ontwierp. Coerver ergerde zich en bedacht oefenstof om spelers creatiever te laten voetballen.

1983. Presentatie: Leerplan voor de ideale voetballer. Wiel met twee iconen: Willem van Hanegem en Johan Cruijff.

Hij was een voetbaltrainer die met interesse voor balfysica en perfectie, gebruik maakte van de kennis van bewegingswetenschappers van de universiteit in Nijmegen. Coerver zette o.a. ‘kappen en draaien’ als eerste op de trainingsagenda, naast onderdelen als traptechniek, balcontrole, lichaam-ertussen-zetten en wegdraaien-bij-de-tegenstander. Als er na regen een modderpoel op een oefenveld ontstond, kregen spelers van Coerver opdracht een slidingbroek aan te trekken om eindeloos te oefenen op tackles in glijvlucht met een correcte sliding. Wanneer hij twijfelde over inzet, motivatie of vechtlust van zijn elftal gebruikte hij ook minder conventionele pepmiddelen. Uit zijn jaren als amateurcoach dateert een verhaal dat de Coerver om zijn spelers op te laden, vlak voor een belangrijke wedstrijd een stierenvechtersfilmpje liet afdraaien in de kleedkamer.

Wiel Coerver als bevlogen jeugdtrainer.

Coerver is in tal van landen actief geweest om zijn methode aan jeugdige voetballers te onderwijzen. Ook zijn er boeken en dvd’s uitgebracht om de oefenstof duidelijk te maken. In Nederland bestaat ook al geruime tijd een Coerver-voetbalschool. De Coerver-methode wordt in tal van landen door vele nationale voetbalbonden en clubs omarmd, onder andere door de jeugdafdeling van Manchester United. In april 2015 werd door zijn oude club Roda JC bekendgemaakt dat onder de leiding van zijn oud-protegé Michel Mommertz de jeugd en beloften gaan trainen volgens de Coerver-methode.

De begeesterde voetbaltrainer uit Kerkrade werd in 2007 benoemd tot ridder in de orde van Oranje-Nassau. Op 24 mei 2008 werd Wiel door de Coaches Betaald Voetbal (CBV) onderscheiden met de Oeuvreprijs beste trainer/coach. De prijs kreeg hij uitgereikt door zijn collega-oefenmeester Kees Rijvers. Wiel Coerver overleed op 22 april 2011 op 86-jarige leeftijd aan de gevolgen van een longontsteking.

RKVV Kerkrade Minor.

De tweede Limburgse vereniging die aan de basis staat van Roda Sport is SV Kerkrade, in de volksmond ook wel Kerkrade Minor genoemd. De club is op 1 augustus 1926 opgericht in Kerkrade en speelt haar wedstrijden in gele shirts en rode broeken. De clubkleur geel symboliseert de verbondenheid met de kerk en de kleur rood is afkomstig van de stadskleur rood. In 1928 promoveert SV Kerkrade naar de hoogste klasse in de regionale RKF, waar men kampioen werd in 1935 en 1939.

R.K. Voetbalvereeniging Kerkrade ca. 1930.

Vanwege de 2e wereldoorlog komt er geen competitie om het landskampioenschap van de katholieke bond IVCB.
Op last van de bezetter worden behalve de NVB alle overige bonden opgeheven en alle clubs worden bij de NVB ( later KNVB ) ondergebracht.
Deze vindt de kwaliteit van de overige bonden te gering en zodoende worden alle clubs uit de IVCB een of twee klassen lager geplaatst. RKVV Kerkrade wordt in de 2e klasse geplaatst en draait met een 2e plaats in 1940/1941 volop mee.

Kerkrade promoveert in het seizoen 1947/1948 naar de landelijke 1e klasse. Dat betekent concreet dat er drie voetbalclubs uit Kerkrade op het hoogste niveau spelen. Want ook S.V. & A.V. Juliana de voormalige amateurvoetbalclub uit de wijk Spekholzerheide speelt op dit hoge niveau. Met de komst van een betaald voetbalcompetitie zochten de verenigingen aansluiting bij elkaar. Samen staan we sterker.

De KNVB stelde financiële voorwaarden en de gemeente stimuleerde een fusie met subsidie. Aanvankelijk waren  Bleijerheide, Kerkrade en Juliana bij de fusiebesprekingen betrokken. Juliana werd echter op het laatste moment buitengesloten. Er was een vijandige sfeer ontstaan omdat Rapid ’54 vlak voor de fusiebesprekingen een flink aantal spelers ronselt bij haar plaatsgenoten. De kern van het elftal van Rapid ’54 bestaat uit een groep spelers afkomstig van Bleijerheide. Dit zijn Wiel Coerver, Hub Janssen, Hub Hanneman, Hub Barwasser, Hein Schaffrath, Gerard Rumpen en keeper Heinz Vroomen. De groep werd aangevuld met Piet Strolenberg van Kerkrade. Op 10 november 1954 fuseren SV Bleijerheide en SV Kerkrade Minor en onder de naam Roda Sport gaan ze een nieuwe semiprof toekomst tegemoet.

11 november 1954: Limburgsch dagblad.

1954: Invoering betaaldvoetbal met fusie club Rapid ’54

Juliana gaat eveneens fuseren in 1954. De nieuwe partner wordt Rapid ’54 tot de Rapid Juliana Combinatie. Het einde van de clubs Juliana, Kerkrade en Bleijerheide is onlosmakelijk verbonden met de invoering van het betaalde voetbal bij de KNVB. In 1954 wordt in Nederland de ‘wilde’ voetbalbond de NBVB opgericht. Enkele Heerlense zakenmensen en geldschieters nemen het initiatief tot de oprichting van de semi-profclub Rapid ’54. Door het hele land werden er profclubs opgericht en een betaald voetbalcompetitie gestart. De conservatieve KNVB probeert op straffe van uitsluiting het ‘wilde initiatief’ tegen te houden. Toen dat niet lukte bereikte de bond na enkele maanden overleg overeenstemming met de NBVB.

Afbeeldingsresultaat voor Gied joosten
4 november 1954: Gied Joosten (links) voorzitter van de NBVB tijdens het tekenen van een overeenkomst met Hans Hopster van de KNVB.

Op 4 november 1954 wordt via een communiqué bekendgemaakt dat de twee partijen tot overeenstemming zijn gekomen. Het betaald voetbal is geboren maar nu onder de paraplu van de KNVB. De volgende factoren speelden daarbij een grote rol: De kwaliteit van het Nederlandse voetbal verpauperde mede door de uitstroom van goede voetballers naar het buitenland. Spelers die zich lieten betalen werden door de bond zwartgemaakt en voor het leven geschorst. Een in 1953 gespeelde Watersnood benefietwedstrijd in Parijs met in het buitenland spelende Nederlandse voetballers kon op landelijke sympathie kon rekenen. Deze wedstrijd is voor de vermogende Gied Joosten en zijn vriend autodealer Wiel Reiss de aanzet geweest tot de start van een betaald voetbal competitie.

1953 watersnoodwedstrijd Frankrijk – Nederland. Opbrengst naar slachtoffers.

Zij sloten zich aan bij de pas opgerichte ‘wilde’ bond de NBVB, en lokte goede Nederlandse voetballers uit het buitenland terug. De vermogende Gied Joosten richtte in Geleen Fortuna ’54 op en zijn vriend Wiel Reiss in Kerkrade Rapid ’54. Zij mogen dan ook de grondleggers voor het betaald voetbal worden genoemd. Als een olievlek verspreide zich het idee dat ook zonder de conservatieve KNVB een prof competitie mogelijk is. De amateurclubs zagen echter goede voetballers vertrekken waardoor er nog minder kwaliteit, toeschouwers en dus financiële armslag overbleef. In september 1954 werd er gestart met de eerste profcompetitie in Nederland. Tien clubs zijn er klaar voor om beroepsvoetbal te spelen: Alkmaar, Amsterdam, Fortuna’54, De Graafschap, Den Haag, Rapid ’54, Rotterdam, Twentse Profs, Utrecht en Venlo. De wedstrijden van de NBVB werden goed bezocht en het profvoetbal kreeg steun in de publieke opinie. Nadat al een aantal competitiewedstrijden is gespeeld bij zowel de KNVB als de NBVB, wordt op 25 november de vrede getekend en fuseren beide bonden met elkaar. De beide competities werden stilgelegd en er werd op 28 november een nieuwe, gezamenlijke competitie gestart. Saneringen werden doorgevoerd. Dit hield onder andere in dat profclubs van de NBVB moesten fuseren met een amateurverenigingen. Deze fusies waren ook bedoeld om financieel zwakke clubs te saneren. 

Roda Sport periode 1954-1961

Er bleven 56 clubs over die willekeurig werden ingedeeld in een van de vier poules en aan het eind van het seizoen 1954/1955 speelden de vier kampioenen play-offs om het landskampioenschap. De negen hoogst geklasseerde clubs spelen vervolgens in het seizoen 1955/56 in één Hoofdklasse. Waarna in ’56/57 de deze clubs in een Ere- of 1e divisie worden ingedeeld .

1955 Roda Sport. Staand: N.Heyenrath (trainer), Z.Mommertz. M.Esser, P de Bie, G.Rumpen, T.Ederveen en B.Jongen. Knielend: J.Jongen, G.Kikken, W.Wefels, P.Nelissen, E.Pauwels, en W.Coerver (verzorger)

Voor Roda Sport betekend dit dat ze in het seizoen 1954/1955 geplaatst wordt in de 1e klasse A, waarin het uiteindelijk negende werd. Het jaar daarop in 1955/1956 kwam het uit in de Hoofdklasse A. De veertiende plek dat seizoen leidde ertoe dat Roda Sport in seizoen 1956/1957 niet meer op het hoogste niveau speelde, maar in de 1e divisie.

Roda Sport speelde vervolgens drie seizoenen in de onderste regionen. In 1958/1959 volgde degradatie naar de 2e divisie. Een jaar later is er vanwege de samenvoeging  van de 2e divisie A en B een versterkte promotie regeling. Roda verspeelt echter in het seizoen 1959/1960 die kans op terugkeer naar de 1e divisie te grijpen. Allereerst wordt in de regulaire competitie na een lange tijd koploper te zijn de leiding uit handen gegeven. De selectie eindigt op een gedeelde tweede plaats met EBOH wat ook recht geeft op promotie. In het onderlinge duel verliest de club met 2-1. Dan is er nog een laatste kans op promotie en dat is een dubbelduel tegen Heerenveen. In de uitwedstrijd wordt met 4-0 verloren en thuis komt men niet verder dan 0-0. Het is duidelijk, Roda Sport loopt op zijn laatste benen.

Roda Sport 1958. Boven,trainer: R.Hammers, W,Wefels, P.Creusen,T. Ederveen, M van Mouche, H. Fischer, W.Kalff, J. Senden, P.Nelissen en R. Smans. Onder:R. Kikken, J. Knauf, B.Becholz, J. Hoepperz, verzorger: W. Coerver en J. Engelen.

1962: Roda Sport en Rapid JC gaan samen.

Na drie seizoenen in de 2e divisie besloot de vereniging aan het einde seizoen 1961/1962 te fuseren met plaatsgenoot Rapid JC, de voormalig landskampioen die dat seizoen degradeerde uit de Eredivisie. De nieuw gevormde club genaamd Roda JC werd op 27 juni 1962 opgericht en komt vanaf seizoen 1962/63 uit in de 1e divisie.

29 juni 1962: Algemeen Dagblad.

Gied Joosten: Motor achter het betaaldvoetbal.

De economische situatie in het land verslechterd en de profclubs voelen de malaise. De mijnen in Limburg worden gesloten en werkeloosheid was het gevolg. Ook Gied Joosten met zijn bouwbedrijf Vascomij gaat failliet. Aan het eind van het seizoen van 1962 verkeert Rapid JC in een sportieve en financieel malaise. Er is geen geld meer en men moet degraderen uit de Eredivisie. Roda Sport speelt al op het laagste betaalde niveau.
Nieuwe sponsering blijkt mogelijk op voorwaarde dat er maar 1 betaald voetbalclub overblijft in de Oostelijke Mijnstreek. Rapid JC eindigt in de eredivisie op de laatste plaats met als gevolg dat in juni 1962 de laatste voetbalfusie plaatsvindt in Kerkrade. Aangezien Roda Sport al jaren in de 2e divisie verkeert, wordt er besloten tot het samengaan van beide clubs. De nieuwe club heet Roda JC ( Roda Juliana Combinatie ). Op 27 juni 1962 ziet Roda JC voor het eerst het levenslicht en speelt in de 1e divisie waar het de plaats van het gedegradeerde Rapid JC inneemt. De fusieclub noemt zich Roda JC en begint in het seizoen 1962/1963 in de 1e divisie. Het optreden in dat seizoen eindigt in een debacle. De overgebleven spelers van Rapid JC en Roda Sport blijken niet in staat zich in de 1e divisie te handhaven en na 30 wedstrijden eindigt Roda JC met 16 punten op de laatste plaats en degradeert naar de 2e divisie.

Selectie Roda Sport 1971. Staand: John Pfeiffer, Hans Zuidersma, Chris Brassé, Willy Damen, Hens Fischer en Henk v Rooy. Zittend: Theo Offermans, John Meuser, Jan Deswijzen, Willy Coolen en Martin Spronck.

1973: Promotie naar de Eredivisie.

Tussen 1964 en 1969 leveren Roda JC en SV Limburgia in de 2e divisie een gevecht met als inzet professionalisme en amateurisme. In 1967 worden de twee 2e divisies samengevoegd en wordt de 1e divisie uitgebreid met 5 clubs. Roda JC handhaaft zich in de middenmoot van de 2e divisie. Einde seizoen  1970/1971 wordt de 2e divisie opgeheven, waardoor enkel de ere- en eerste divisie overblijven. De KNVB heeft besloten om clubs ook te beoordelen op levensvatbaarheid/bezoekers aantallen van de afgelopen vijf jaar. Een elftal aan clubs werden weggesaneerd en verdwijnt naar de amateurs. Roda JC eindigt in het eerste seizoen 1971/1972 in de 1e divisie op de vierde plaats. Een jaar later in 1972/1973 grijpt selectie de titel en wordt Roda JC na 38 duels met 53 punten kampioen van de eerste divisie en promoveert naar de eredivisie. 

Clubicoon Hens Fischer: Voor altijd de’r Pap.

Hens Fischer (bijnaam d’r Pap) werd geboren in Bleijerheide Kerkrade op 9 oktober 1939 en speelde maar liefst 18 seizoenen Betaald Voetbal. Als voormalig mijnwerker was Fischer een van de laatste echte ‘koempels’ van de Kerkraadse club. Hens begon zijn voetballoopbaan in zijn geboortedorp Bleijerheide, om in 1962 over te stappen naar Roda Sport. Als speler maakte hij in 1962 de fusie mee tussen Roda Sport en Rapid JC die leidde tot het huidige Roda JC Kerkrade.

Het absolute hoogtepunt bereikte Hens Fischer met Roda JC in het seizoen 1972-1973. In de herst van zijn carriere leidde hij de club als aanvoerder naar het kampioenschap in de Eerste Divisie en promotie naar de Eredivisie. Samen met John Pfeiffer stond Hens Fischer in het centrum van de verdediging en daar gaven ze samen het goede voorbeeld. De twee verdedigers konden er ongelooflijk in kletsen en zaten de andere spelers altijd achter de vodden. Als nestor van de ploeg was centrale verdediger Hens Fischer het grote voorbeeld en het luisterend oor voor de jonge spelers. Hens Fischer werd door zijn jonge ploegmakkers liefkozend ‘ d’r pap’ genoemd. Trainer Wiel Coerver haalde Fischer in het seizoen 1965-66 uit de mijnen, waarmee een einde kwam aan zijn carrière als bankwerker. Fischer speelde door de jaren heen in alle linies van de club, zowel als spits, middenvelder als verdediger. Die ervaring en vanzelfsprekend leiderschap leverden hem de bijnaam D’r Pap op.

1968 Roda JC. Staand: Hens Fischer, Ger Klein, Horst Gnielka, Jef Engelen, Mejid Chetali, John Pfieifer en Wilbert Werth. Zittend:  Martin Jongen, Uwe Blotenberg, Walter Kousen, Willy Damen en Wim Langenhuizen
1973: Omringt door bloemen en supporters. Kampioen Hens Fischer

Op de voorlaatste speeldag (13 mei 1973) viel de beslissing. In Almelo moest Roda JC aantreden tegen Heracles. Het zou een gedenkwaardige dag worden in de geschiedenis van Roda JC. De Kerkradenaren hadden genoeg aan een gelijkspel en dat kwam er ook. Na een 1-0 achterstand scoorde Wim Langenhuizen de 1-1. Na het eindsignaal konden de Roda JC – spelers een kampioensfeestje bouwen. Na afloop gingen de spelers met de trein van Almelo naar Heerlen. Hens Fischer: ‘ We werden kampioen in Almelo en hebben daarna de trein naar Heerlen gepakt, samen met honderden supporters die waren meegereisd. Trainer Hennie Hollink kwam onderweg nog vertellen dat we geen bier mochten drinken voordat we in Kerkrade waren. ‘ Hou toch op met die flauwekul! ‘, zeiden we. Ja, wat wil je, we waren kampioen! We hebben er in die trein écht wel een paar genomen. Vanaf Heerlen werd de ploeg in open auto’s naar Kerkrade vervoerd. Op een bomvolle markt werden de kampioenen gehuldigd. Hens Fischer ervoer de huldiging als een onvergetelijke happening.

In het eerste seizoen in de Eredivisie (1973-1974) speelde Hens Fischer 30 Eredivisie-wedstrijden. Aan het einde van dat seizoen nam hij afscheid van Roda JC. Fischer speelde in totaal meer dan 500 wedstrijden voor Roda Sport en Roda JC. Fischer overleed op 21 september 2019, maar zal voor altijd worden herinnerd als ‘ d’r pap’.

Een hommage Limburger Gied Joosten, en het betaald voetbal.

Zoals wel vaker eindigde het heldenverhaal tragisch, met het faillissement van Joosten, het vertrek van de sterren en de fusie van Fortuna ’54 met Sittardia tot Fortuna Sittardia Combinatie, het huidige Fortuna Sittard. In 1971 brand het oude Maurits stadion in Geleen uit. In 1999 werd aan de rand van de nieuwbouw met enig feestvertoon een monument onthuld. Met herinneringen aan een mooie tijd waar supporters zich langs de lijn konden vergapen aan spelers als ware het filmsterren. In de plaquette is een hele rits namen gegraveerd van spelers en begeleiders van Fortuna ’54. De naam Egidius Joosten ontbrak daarin. De gemeente Geleen vond dat het failliet van Gied Joosten en daarbij het ontslag van vele werknemers hem aangerekend moest worden. Inmiddels is Gied gerehabiliteerd en zijn naam alsnog gegraveerd in de gedenkplaat en in de geschiedenis van Fortuna ’54.

Hoe zat het ook alweer met het Limburgse voetbal ?