vv Rheden

De officiële oprichtingsdatum van v.v. Rheden is 6 september 1904 echter tot 1917 spelend onder de naam Rheden Voetbal Vereniging en pas vanaf 1923 v.v. Rheden. Het tenue bestaat uit een rood-wit gestreept shirt met een witte kuitbroek en zwarte sokken. Her en der werden er veldjes gehuurd om te trainen. Zo was er een heideveld in een Marke. Dat is een omsloten gebied van gronden om er schapen op te weiden en te plaggen.

Rheden ligt aan de IJssel en was aantrekkelijk voor steenfabrieken om zich daar te vestigen. Belangrijk voor de productie van baksteen was de beschikbaarheid van rivierklei. Het aangezicht van Rheden werd dan ook bepaald door deze industrie met zijn kenmerkende schoorstenen.

Winters zicht op de steenfabriek Rhederlaag van de gebroeders Wentink

De eerste wedstrijden werden gespeeld op de Hangmat, een zandvlakte bij de Posbank. Het was behelpen voor de nog jonge voetbalclub maar met creativiteit en wilskracht kwam men ver. Het seizoen 1922/1923 is het vermelden waard want er werd bovenin de 1e klasse gestreden in de Gelderse Voetbal Bond. De belangrijkste concurrent was het Velpse Gelria maar na twaalf wedstrijden werd het eerste kampioenschap in de geschiedenis van v.v. Rheden behaald. In de nacompetitie tegen Veenendaal werd ook de 4e klasse van de landelijke NVB het latere KNVB bereikt.

Het heeft tot aan april 1929 geduurd eer er weer een titel werd behaald. Op een vreselijk veld in Laag-Soeren waar normaal voetbal een kunst op zich was werd de plaatselijk Humanitas met 2-3 verslagen door een doelpunt van middenvelder Bernard Lubberhuizen. De derde klasse lonkte maar moest eerst er nog een dubbel tegen a.v.Wilhelmina uit Arnhem worden gespeeld. Beide wedstrijden werden gewonnen met 1-0 thuis door Dirk Bosveld en uit met 0-4. Het aardige is dat het elftal bestond uit vier broers van de slagerij Bosveld uit een gezin van vijf zoons.

1929. V.V. Rhedenelftal in het kampioensjaar en ook het zilveren jubileums jaar.

Bovendien gebeurde dit in het zilveren jubileumjaar. Hoe feestelijk kon het zijn. De club was ambitieus en zou een jaar later bijna opnieuw na een kampioenschap een klasse hoger gaan. Dit feest ging echter niet door na een nipte nederlaag tegen Doetinchem. Het werd een 3-4 nederlaag ondanks doelpunten van de broers Bosveld.

NV Machine- en Motorenfabriek Thomassen & Co bracht uitkomst.

15-12-1926-thomassen-reclame-LC

In 1922 verhuisde deze fabriek van gasmotoren, jaknikkers, dieselmotoren en compressoren van Arnhem naar Rheden. Het gaf aan velen werk en de gemeente economische bedrijvigheid. Voor de voetbalvereniging Rheden bood het de mogelijkheid om een sportveld te ontwikkelen naast het fabrieksterrein. Het werd het Thomassen-terrein genoemd en lag in De Steeg een gebied binnen de gemeente Rheden. De voetbalvereniging zou hier van 1930 tot 1961 zijn kunsten vertonen. De openingswedstrijd op 24 augustus 1924 op het nieuwe sportveld was tegen het bekende Gelria wat tevens ook het afscheid was van Evert Bosveld. De vereniging kreeg een lichtinstallatie zodat er in de avond getraind en geoefend kon worden wat voor die tijd bijzonder is. We maken een stap in de tijd en tikken het seizoen 1932/1933 aan die begonnen wordt met twee nederlagen.

In het voorjaar van 1922 kwam de fabriek van Thomassen gereed. Er werden enkele huizen voor het personeel gebouwd. En er werd een voetbalveld voor vv Rheden aangelegd, net achter de muziektent was de ingang. Helaas zijn er niet meer beelden van het sportveld van vv Rheden.

De v.v. Rheden selectie is wakker geschud en na veertien matches staat de club fier bovenaan met twee en twintig punten. De rood-wit gestreepte pakte het kampioenschap en gingen opnieuw promotiewedstrijden spelen nu tegen Eendracht en T.E.C uit Tiel. Met een doelsaldo van 14 voor en 3 tegen werden alle vier de wedstrijden gewonnen. De 2e klasse is na vier jaren en drie kampioenschappen in 1933 een feit.

Met hulp van Jo Jansen en Bill Yeats hogerop.

Bekende namen waren Dick van Hulst die voor de doelpunten zorgde en keeper Jo Jansen die met zijn fenomenale reddingen vaak de krant haalde.

1938. Deze karikatuur is gemaakt naar aanleiding van een wedstrijd tussen Vitesse- Rheden. Het ging niet best met het elftal en de punten waren hard nodig. Bij de rust was een 0-4 bereikt en leek de winst in de tas. In de 2e helft speelde scheidsrechter Reyers een merkwaardige rol. Twee lichte overtredingen van Rheden werden door de arbiter zwaar bestraft. Twee strafschoppen. Vervolgens werden ze allebei door doelman Jo Jansen op correcte wijze gestopt. Reyers besliste echter dat de gestopte penalty’s opnieuw genomen moesten worden. Verbijstering bij Jo Jansen die vervolgens demonstratief tegen de doelpaal bleef staan. Het Rheden elftal was door de scheidsrechtelijke dwalingen de kluts kwijt en verloor met 5-4. Gelukkig werd aan het eind van het seizoen degradatie nipt voorkomen.

Dat jaar werd er afscheid genomen van de overige broers Bosveld die veel voor de club hebben betekend. In de opstelling van Rheden valt de komende jaren de naam Liet op. Er is een Wim Liet en nog een Wim Liet, een Jannes Liet en Gerard Liet. In hoeverre zij familie zijn is onbekend maar verwarring zal er zeker zijn geweest.

Het was in de vooroorlogse jaren heel gebruikelijk om een Engelsman als trainer te contracteren. Zij waren de ‘uitvinders van het spel’ en brachten ook een andere mentaliteit mee. Rheden wilde weer een stap hogerop maken en haalde trainer Bill Yeats binnen die uit een speciaal trainingsfonds werd betaald. Deze trainer had in de afgelopen jaren wonderen verricht bij het Heemsteedse HBC door driemaal achterelkaar kampioen te worden. Zij zagen hem dan ook met verdriet vertrekken.

De 2e wereldoorlog: van een noodcompetitie naar de bevrijding.

Tijdens de 2e wereldoorlog was het spelen van een reguliere competitie onmogelijk. Vele jongemannen waren onder de wapenen of ondergedoken. In de loop van de oorlogsjaren werden mannen van alle leeftijden door de bezetter opgeroepen en verplicht tewerkgesteld in Duitsland. De spelers van Joodse afkomst werd verboden om te voetballen. De moffen verplichte de KNVB om de voetbalcompetitie gewoon door te laten gaan. Dit om het dagelijks leven zo ‘gewoon’ mogelijk te laten zijn. Begrijpelijk wijs werd de noodcompetitie ook wel nepcompetitie genoemd. Gespeeld werd er vooral binnen de eigen regio gezien de moeilijke vervoersmogelijkheden

'Op grond van de Verordening van den Rijks-commissaris is het betreden van deze sportvelden aan JODEN VERBODEN'

Ondanks dit alles waren voetbalwedstrijden populair. Velen zullen nu verbaasd zijn bij het horen van sport tijdens de bezetting. De oorlogsjaren worden vooral geassocieerd met onderdrukking, verzet, jodenvervolging, armoede en honger. Het voetbal in Nederland werd tijdens de oorlog drukker bezocht dan ooit. Het bracht ontspanning en het publiek in de stadions verdubbelde. Voetbal bood afleiding bij alle oorlogsellende.

Na de bevrijding in 1945 werden er door v.v. Rheden twee belangrijke beslissingen genomen: ten eerste werden spelers die in de oorlog lid waren van de NSB geroyeerd. Tevens werden de officiële clubkleuren Rood, Wit en Blauw. Dit om de verbondenheid met de nationale driekleur te benadrukken, een mooi teken van vaderlandsliefde, zo vond men.

De Rhedense clubicoon: Ben Zweers.

In 1948 was de voetbalkenner het er al snel over eens dat Ben Zweers, de jonge midvoor, talent bezit waar de vereniging veel plezier van kan hebben. In eerste instantie speelde Ben, gezien zijn te jonge leeftijd, onder een valse naam. Het zou echter snel gaan met Ben want hij wordt, op zijn 15e na een dispensatieaanvraag bij de KNVB, overgeheveld van de aspiranten naar de senioren. Hij slaat derhalve de A-junioren over en wordt aan de selectie toegevoegd. Tussen de ervaren spelers, die wel tien jaar ouder waren, vindt Ben zijn plek. “Als ik de ballen van de flanken voor krijg hoef ik ze alleen maar tegen de touwen te laten spatten. Je moest wel ook weleens onverschrokken zijn om een natte zware bal op je kop te nemen.” aldus Ben in een latere interview . Zijn specialiteit was om in de lucht zijn lichaam te draaien zodat hij tegendraads kon inkoppen.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is image-5.png
Een Dik Bruynesteyn karikatuur van Ben Zweers in zijn Elinkwijk tenue.

Ben Zweers blijft zijn voetbalclub trouw tot de zomer van 1959. Toen maakte hij de overstap naar de eredivisieclub USV Elinkwijk. Voor de grootste transfersom uit de clubgeschiedenis speelde Zweers er twee seizoenen en maakte in 62 wedstrijden 26 goals. Het was in de periode met Frank en Humphrey Mijnals, en nog enkele andere Surinamers. Deze Surinamers waren bekend als het “klavertje vijf”. Behalve de broers Mijnals waren dat Michel Kruin, Erwin Sparendam en Charly Marbach. Door een akkefietje kwam Ben in opspraak. In de wedstrijd tegen HVC uit Amersfoort zou hij een tegenstander een dreun hebben gegeven. Zweers ontkende en ook zijn tegenstander wist van niets. Toch werd de straf in eerste instantie gehandhaafd. Supporters gingen garant staan voor de premie-derving wat weer leidde tot een nieuwe aanklacht. Uiteindelijk werd de zaak geseponeerd. Na degradatie van USV Elinkwijk besloot de rechtsbinnen in de eredivisie te blijven en daarom verkaste hij naar Sportclub Enschede. In unieke beelden van de streekderby Heracles-SC Enschede met witte shirts op 21 oktober 1962. zien we een flits van Ben Zweers als hij in de eerste helft wel de paal raakt maar niet scoort. We zien zijn teamgenoot en fenomeen de Duitse international Helmut Rahn scoren. De wedstrijd onder leiding van arbiter Piet Roomer eindigt in een 3-2 overwinning voor de thuisclub.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is aaa988.jpg

Bij SC Enschede speelde Ben in één seizoen 25 wedstrijden en maakte tien doelpunten. In 1963 stapte hij voor twee seizoenen over naar N.E.C. Hij kwam naar Nijmegen als opvolger van publiekslieveling Hans Verhagen, die in zijn enige seizoen bij N.E.C. 29 keer doel trof. Zweers kwam met 26 goals in de buurt van dit aantal. Bovendien scoorde hij twee van de drie Nijmeegse goals in met 1-3 de gewonnen promotiewedstrijd tegen Alkmaar ’54. N.E.C. promoveerde daardoor naar de eerste divisie in het voorjaar van 1964. In dat seizoen boekte N.E.C. de grootste competitie-overwinning uit de clubhistorie door met 9-1 te winnen van NOAD. De slimme Zweers maakte vijf van de Nijmeegse treffers. In 1965 ging Zweers voetballen bij De Graafschap in de tweede divisie en liet zich ook hier niet onbetuigd. In een wedstrijd tegen RBC Roosendaal en bij een achterstand van 1-0 sloeg hij een tegenstander knock-out. Dit nadat zijn gelijkmaker werd afgekeurd wegens buitenspel. Ondanks dat het publiek “10, 10, 10” scandeerde (zijn rugnummer), werd zijn actie niet opgemerkt door de scheidsrechter van dienst. In het laatste seizoen voor Zweers, promoveerde de club uit Doetinchem naar de eerste divisie dankzij een 2-0 zege op FC Hilversum. De tweede plek op de ranglijst is veilig gesteld en daarmee de eerste promotie in de historie. Zweers beëindigd zijn profvoetbalcarrière bij Vitesse en werd vervolgens trainer bij RKHVV en V.V. Rheden. Daarmee is de cirkel rond.

Wisselende prestaties

1947. Het Rheden elftal wordt in een triomftocht door het dorp gereden.

Onder leiding van trainer en ex doelman Jo Jansen werd het seizoen 1946/1947 succesrijk. In de competitie wordt de club nipt kampioen voor v.v. SCH uit Nijmegen. Een jaar later is het opnieuw nipt nu echter om degradatie te ontlopen. De regionale 2e klasse blijft de eerste tien jaar na de oorlog het hoogst haalbare.

Profvoetbal in Rheden

Hoe dapper is het als de kleine dorpsclub Rheden het wil wagen om in 1955 de stap naar de profs te maken. De gedachte dat de club leeggehaald zou worden als de stap naar het betaald voetbal niet zou worden gemaakt was meer dan waarschijnlijk. Spelers waren benaderd maar hadden hun woord gegeven aan v.v. Rheden. Er moet echter ook aan een aantal KNVB voorwaarden worden voldaan. Zoals een bedrag van vijftig duizend gulden voor een prof- licentie maar met het uitschrijven van een obligatielening werd dit bedrag opgehaald. Ook was het bestuur al enige tijd bezig met het versterken van de selectie spelers uit de regio. Daarnaast moest de sport accommodatie onder de loep genomen worden want de club speelt dan al 25 jaar op het Thomassen sportpark. Het veld, pal naast de fabriekshallen, beschikt daarmee over een unieke uitstraling. Veel voorzieningen zijn er niet, maar met een overdekte tribune voor 500 toeschouwers en 8.000 staanplaatsen kan Rheden toch heel wat meer publiek herbergen dan het inwoners heeft.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is image-6.png

De invoering van het betaald voetbal ging gepaard met de nodige rumoer. Er was door de Limburgse ondernemer Gied Joosten een nieuwe bond opgericht, de Nederlandse Beroeps Voetbalbond (NBVB), die het betaald voetbal introduceerde in Nederland. De nieuwe bond wist met tien nieuw opgerichte clubs de eerste profcompetitie in 1954 te starten. De competitie, de clubs en spelers werden geboycot door de KNVB Het gebruik van bestaande accommodaties werd onmogelijk gemaakt. Door de KNVB werden fikse straffen uitgedeeld met royement als gevolg. Toch word al snel , onder druk van de publieke opinie, een overeenkomst getekend. De ‘wilde’ bond droeg haar initiatief over en onder de KNVB paraplu werd in 1955 gestart met de eerste officiële betaald voetbalcompetitie.

De media zet zijn vergrootglas op v.v. Rheden.

De landelijke pers was druk bezig met speculeren over wie de favoriet en wie de outsider. Zo werd er respectvol geschreven over het Gelderse Rheden met zijn 6000 inwoners en dan ook nog een semiprofclub. Men verwacht dat vooral de hechte eenheid en toewijding een sterk wapen zal zijn. Dat clubliefde voor sterspelers als Ben Zweers en Ap Bosveld sterker is dan de portemonnee is voor veel journalisten al een bijzondere aanwijzing. Het totale aantal voetbalverenigingen werd door de KNVB willekeurig verdeeld over vier gelijkwaardige klassen.

De drie gebroeders Henk, Dirk en Ap Bosveld.

De competitie kan beginnen en de eerste wedstrijden, van Rheden in de 1e klasse B, zijn hoopvol. Uit werd er met 1-2 gewonnen bij de Valk uit Valkenswaard en thuis eveneens van Fortuna Vlaardingen met een sterke Dirk Bosveld die met een hattrick voor 4-0 zorgt. Op 30 oktober is er de uitwedstrijd tegen Leeuwarden. Al snel kijken de Rood-Witten tegen een 3-0 achterstand aan maar wordt de rug gerecht en bij de rust is er met de 4-2 een aansluitingstreffer. Het team ruikt kansen en komt ontketend uit de kleedkamer. Er volgt een serie aanvalsgolven waaruit door Ben Zweers 4-3 en Hans Kool met zijn tweede doelpunt de uiteindelijke 4-4. Het zelfbewuste elftal pakt op 4 december alvast een Sinterklaas cadeau uit. Thuis is Wageningen met 2-1 een mooie surprise terwijl er voor het eerst met rugnummers werd gespeeld.

De rugnummers kwamen er niet voor de sier. Het was voor de buitenstaander niet mogelijk om de broers Henk, Dirk en Ap Bosveld uit elkaar te houden. Vlak voor de kerstdagen wordt er een bezoek gebracht aan de Baronie uit Breda met een ontkend Bosveld trio. Zij snijden door de Baronie defensie maar staan paal en lat voor alsnog in de weg. Tegen de verhouding maar effectief maken de Baronnen 1-0 en Piet van Mourik met een harde schuiver 1-1. Zoals vaker komt er weer het moment van Ben Zweers die de van de paal terugkaatsende boogbal in de lucht weet te toucheren. Een 1-2 winst voor Rheden.

De competitie verloopt zeer naar wens en wanneer op 10 juni 1956 het Olympisch stadion wacht met een treffen tegen Blauw-Wit. Het zou een cruciaal duel worden met de kans op promotie naar de hoogste klasse de eerste divisie. Rheden moet bij de eerste vijf in de poule blijven om daarvoor in aanmerking te komen. In de wedstrijd, bijgewoond door tienduizend Amsterdammers en vijfhonderd fanatiek meelevende Rhedenaren weerden de spelers zich voortreffelijk. Keeper Henk Brouwer stopt een strafschop en Berend Klein Gotink weet één maal een schot op de doellijn te keren. Dan is er weer het momentje Ben Zweers met een tip-in en neemt Rheden brutaal de leiding. De supporters mochten even blijven dromen maar de winst is voor de Zebra’s. Zij combineren ineens veel beter en tijdens een lange blessure behandeling buiten de lijn van Henk Zinnemers, komen de Amsterdammers door twee kopballen van Frederiks op een verdiende overwinning.

Eindstand 1e klasse B. seizoen 1955/1956

Rheden werd voor het seizoen 1956/1957 ingedeeld in de 2e divisie A. Deze klasse bevatte ploegen uit het noorden en oosten van Nederland, er speelden vier ploegen uit de provincie Groningen, twee uit Friesland, één uit Drenthe, zeven uit Overijssel en één uit Gelderland. De stad Groningen was vertegenwoordigd met drie clubs en Zwolle met twee.

Selectie 1956 /1957 Staand: Piet van Mourik, trainer Jo Jansen, Piet Amsterdam, Berend Klein Gotink, Henk Brouwer, Henk Bosveld, Henk Zennemers en Theo van Essen. Gehurkt: Hans Kool, Piet Wijnhols, Ben Zweers, Ap Bosveld en Dirk Bosveld.

Een jaar van ‘bijna’ hoogtepunten.

v.v. Rheden maakte een vliegende start zo ook debutant Joop Donderwinkel. Het is in deze openingswedstrijd tegen Zwolsche Boys waarin Joop (D-Day) Donderwinkel met een hattrick zijn visite kaartje afgaf. Naast de reguliere wedstrijden werd er ook om de KNVB beker gespeeld. Na loting werd er met een uitwedstrijd tegen WVC uit Winterswijk gestart. Onderschatting van de amateurs lag op de loer. Bij de rust staat Rheden op een 4-0 achterstand. Het moet in de kleedkamer gedonderd hebben want na de theepauze werd de achterstand omgezet in een 4-5 winst. De volgende de bekerserie werd de eeuwige streekrivaal Vitesse uit Arnhem . Een lange karavaan fietsers vertrekt naar Monnikenhuizen. Het zou de dag worden van Ben Zweers. Hij liet met een hattrick de Arnhemmers kansloos en de 3e beker ronde werd bereikt. Ook de volgende opponent t.w. het Brabantse NOAD werd getackeld. Op naar de 8e finale thuis tegen de eredivisieclub ADO met spelers als Mick Clavan, Theo Timmermans en Carol Schuurman. Tot tweemaal neemt Rheden de leiding door Donderwinkel en Ap Bosveld en met nog een kwartier te spelen hangt een surprise in de lucht. ADO zet er een tandje bij en weet met 2-4 de halve finale te bereiken.

Opnieuw haalt Rheden de landelijke pers. Zij schrijven met bewondering over semiprofs uit het kleine plaatsje onder aan de Posbank. Vol verbazing ziet de journalist een elftal van louter eigen kweek met een accommodatie waar geen overdekte tribune is en bij winst maar 25 gulden wordt betaald. Ook in de competitie gaat de club onverdroten voort, draait bovenin mee en strijd tot het laatst om de titel met V.V. Leeuwarden. De kers op de taart zal niet geconsumeerd worden want de Friezen met in hun midden de rossige Oeki Hoekema behalen de titel met vier punten voorsprong.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is image-19.png

Het seizoen 1957/1958 is wisselvallig jaar met grote overwinningen maar ook met fikse nederlagen. De eerste vijf wedstrijden worden allen gewonnen maar dan gaat het mis. Thuis tegen Enschedese Boys een o-5 verlies en uit bij Go-Ahead een 4-0 nederlaag. Winst op NEC thuis 3-0 en Tubantia thuis ook winst 5-0 geeft de aanhang weer hoop. Het lijkt er echter op of alle energie naar de beker competitie gaat. Via winst op twee amateurclubs wordt ook 1e divisie vereniging HVC uit Amersfoort 2-1 en het Groningse Velocitas 4-0 opzij gezet. De kwartfinale loting wordt een unieke affiche S.C.Feijenoord– v.v. Rheden in de Kuip en een hoogtepunt voor de club en de spelers. De loting wees een thuisvoordeel voor Rheden maar Feijenoord nodigt de club uit om naar Rotterdam te komen met als voordeel dat de recette zou worden gedeeld. In gedachte de zestig duizend supporters was de beslissing snel gemaakt. De ongelukkig gekozen midweekse dag zorgt ervoor dat er uiteindelijk maar twee duizend liefhebbers op de tribune zaten. Donderdag 12 juni 1958 werd geen historische datum want Feijenoord rolde Rheden met 7-2 op met doelpunten van internationals als Kees Rijvers 1x, Cor van der Gijp 3x en Henk Schouten 3x.

Uit de Volkskrant van vrijdag 13 juni 1958. Dit heette een ervaring rijker maar een illusie armer.

In de reguliere competitie eindigt met Rheden achter kampioen Heracles, Enschedese Boys en Go-Ahead maar voor NEC op een mooie vierde plaats.

Een verwachtingsvol seizoen met een teleurstellend resultaat

In het seizoen 1958/1959 in de 2e divisie B kwamen met uitzondering van kampioen en promovendus Heracles dezelfde ploegen uit als in het voorgaande seizoen. Met de mooi vierde plaats in het voorgaande seizoen in gedachte was de verwachting dat Rheden weer een degelijke rol zou spelen. Hou anders zou het lopen want van meet af aan werden er punten verspeeld. Het had er alle schijn van dat de fut/energie uit de selectie was. Van de zes en twintig wedstrijden werden er zes gewonnen, negen gelijk gespeeld en elf verloren. Met een schamel aantal van 21 punten kon degradatie maar nipt werd ontlopen. De vraag: “Is v.v. Rheden in staat, om met vrijwel alleen eigen kweek, het tij te keren”werd actueel. Na dit seizoen werd Ben Zweers door Elinkwijk benaderd en besloot om naar Utrecht te verhuizen. De goaltjesdief was zeer geliefd. Ook v.v. Leeuwarden en HFC Haarlem hadden interesse maar Elinkwijk was bereid om 15 duizend gulden naar de club over te maken en Rheden accepteerde het aanbod. In die tijd was dit topbedrag en daarnaast wilde het bestuur niet dwarsliggen. De populaire Ben Zweers had veel betekend voor de club en hem werd een volgende stap in zijn carrière zeer gegund.

Het laatste jaar in het betaald voetbal.

In de ogen van de criticasters en liefhebbers zijn er teveel verenigingen in het betaald voetbal die amper het hoofd boven water houden. Er zijn teveel clubs en relatief te weinig toeschouwers om de financiële boekhouding sluitend te krijgen. Sponsering is een veel gebruikt middel om de kosten op te vangen maar ook zij willen waar voor hun geld. Gemeentelijke subsidie is vaak een welkome maar een druppel op de gloeiende plaat. De KNVB buigt zich over dit probleem en probeert met aanscherpen van de degradatie regels grip op het probleem te krijgen. Hoopvol begint Rheden aan het seizoen 1959/1960. De plaats van pinchhitter Ben Zweers wordt ingenomen door Fijko Aalders een speler van Worth-Rheden. Er rust een mooie maar zware taak op zijn schouders. Aanvankelijk waren er mooie wedstrijden op het Thomassen sportpark zoals 6-1 winst op PEC Zwolle als ook winst op de uiteindelijke top drie zoals Be Quick, Enschedese Boys en Heereveen. Maar in uitduels zijn de behaalde punten aan te magere kant. Dit betekend dat degradatie dichter en dichterbij komt. V.V. Rheden eindigt echter op de derde plaats van onderen en moet om degradatie af te wenden een nacompetitie spelen met zeven andere kandidaten.

De KNVB heeft de degradatie regels voor dit seizoen zo aangepast dat er maar liefst acht clubs moeten strijden om vier plaatsen voor het behoud van een betaald voetbal licentie. De vier teams die de dans weten te ontspringen zijn Zwartemeer, UVS, Zwolsche Boys en de Baronie. De andere vier die teruggezet worden naar de amateurs zijn Xerxes, Velocitas, ONA en Rheden.

Eén jaar na de degradatie naar de amateurs in 1960 verlaat v.v. Rheden het Thomassenterrein en gaat het spelen aan de IJsselsingel. Op deze locatie beleeft Rheden grote successen als topamateurclub. De gouden jaren liggen inmiddels achter de rug, maar de fusieclub SC Rheden speelt nog altijd aan de IJsselsingel. De fusie in 2016 met voetbalvereniging v.v. Worth-Rheden opgericht in 1927 was noodzakelijk. Ze hadden beide eigen terreinen op hetzelfde complex en concludeerde dat samengegaan kosten besparend is. Worth-Rheden had weinig leden en in verhouding veel velden, terwijl dat bij v.v. Rheden net andersom was.

Met dank aan de jubileum uitgave v.v. Rheden ‘100 jaar geschiedenis’ auteur Dick Bosveld jr.