FC Hilversum

Van ‘Voorwaarts’ via ‘Sparta’ naar ‘FC Hilversum’.

Op 30 augustus 1906 werd door een stel jongelui een voetbalclubje opgericht onder de naam Voorwaarts. De eerste twee jaren bleven de activiteiten beperkt tot het spelen van vriendschappelijke wedstrijden. In 1908 sloot men zich aan bij de Utrechtse Provinciale Voetbalbond( de U.P.V.B.). Aangezien er reeds een vereniging met de naam Voorwaarts aan de UPVB-competitie deelnam, werd de naam veranderd in Sparta.

Sparta 1910 Kampioen 2e Klasse UPVB. Boven: Bolle, Bouwman, J. van Velsen, T. Reyn en A. Kool. Midden: J. Dinkelman, v d Koog, Ph. Haverlag. Onder: G v d Kieft, G. de Jager en R. Stoelers.

Sparta promoveerde in 1912 naar de 3e klasse van de Nederlandsche Voetbal Bond en weer moest de naam worden gewijzigd omdat er reeds een Sparta in Rotterdam bestond. Vanaf dat moment dateert de naam FC Hilversum en werd de eerste wedstrijd, onder die naam, gespeeld tegen Woerden en met 12-2 gewonnen.  

Enige jaren later behaalde FC Hilversum, met club grootheden zoals de broers Foppe en Theo Huizinga, het kampioenschap in de 2e Klasse. Met slechts één verloren wedstrijd werd dit resultaat behaald.

‘De Stichtsche Sport’ column

De regionale krant ‘de Stichtsche Sport’ uit die tijd meld het volgende: ‘Na zwaren strijd is het Hilversum gelukt weer eens beslag te leggen der 2e Klasse. Vanaf deze plaats onze welgemeende felicitatie en wij hopen dat het den groen-witten mag gelukken om aan dit welverdiende kampioenschap het zo begeerde 1e klasserschap te verbinden, hetgeen tevens een zeer aardig cadeau zou zijn voor de club als zij op 30 augustus a.s. het 20 jarige bestaan herdenkt. Straks zal nog een zwaar programma zijn te verwerken. Met D.E.C uit Amsterdam en nummer laatst van de 1e klasse. Gezien het spel dat de groen-witten thans vertoonen hebben wij gegronde hoop dat hen ditmaal zal gelukken het voetbaleldorado te bereiken. Onze wenschen vergezellen hun op het te betreden pad’. Tot zover de berichtgeving in ‘de Stichtsche Sport’. FC Hilversum was veruit de sterkste in de nacompetitie. Het wist de 1e Klasse te bereiken door beide concurrenten D.E.C. Amsterdam en Unitas uit Gorkum zonder punt verlies te verslaan.

Foppe Huizinga: een karaktervolle allround speler

Foppe Huizinga

Foppe Huizinga overgekomen van de plaatselijke vereniging Hilvert wordt door de club gezien als één van de beste spelers die de FC ooit gekend heeft. Hij speelde van 1925 tot 1941 in het eerste elftal. Foppe was een fameuze kopper met een lengte van 1.94 meter maar ook een man met een zuivere pass in de benen. Een allrounder die dominant aanwezig was op het veld. Hij ontwikkelde zich zelfs tot één van de betere aanvallende spil spelers van Nederland en speelde in verschillende vertegenwoordigende elftallen. Hij was een sterke persoonlijkheid die ooit weigerde om als reserve op de bank te zitten in het grote Oranje.

Maandag 25 januari 1932: Foppe Huizinga wordt bejubeld door de sportredactie in de uitwedstrijd van FC Hilversum tegen HFC uit Haarlem het latere Koninklijke HFC. Einduitslag 0-3
Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is NHA002000086_140_R.jp2_.jpg

Zo moest hij niets van roken en drinken hebben maar kon hij wel een stuwende kracht zijn in het organiseren van clubavonden. Hij was in voor feesten en later in zijn carrière, serieuzer als jeugdleider en trainer. Een ouderwetse clubman.

FC Hilversum 1931 Staand 1e van links voorzitter G van Linden,2e links Foppe Huizinga 4e links J. van Velsen en zittend 3e van links M. van Gelder.

De dertiger jaren

Albumplaatjes - The Vittoria Egyptian Cigarette Company (Rotterdam) - Van Gelder, Hilversum
M. van Gelder – 1931

Na vele jaren op 1e klasse niveau te hebben geacteerd verbleven de groen-witten tot aan het begin van de 2e wereldoorlog een verdieping lager. Het werd er niet minder spannend door, want in het seizoen 1936/1937 werd er weer gestreden, en het kampioenschap behaald van de 2e Klasse. Om echt te kunnen promoveren volgde er een nacompetitie met RCH uit Haarlem en dorpsgenoot HVV ’t Gooi. Het werd een spannende nazit waarbij uiteindelijk een onderling duel tussen het Geel-Zwart van ’t Gooi en Groen-Wit van Hilversum de beslissing moest brengen. De spelers en toeschouwers uit het dorp kenden elkaar in allerlei dwarsverbanden zoals familie of werk en dus gonsde het van meningen en verhalen. Het Dudok Sportpark zat bomvol met ongeveer 12.000 supporters. De wedstrijd eindigde na verlenging in een 0-0 nadat FC speler Wim Kool een strafschop onbenut liet. De tweede wedstrijd, opnieuw voor een nokvol Sportpark, werd door ’t Gooi met 1-0 gewonnen en zo mocht de zustervereniging naar de 1e klasse. Uit de Gooi en Eemlander van 17 oktober 1938. FC Hilversum wint in een fraaie wedstrijd met 2-0 van ZFC . Het laatste normale seizoen voor het uitbreken van de oorlog was in de periode 1938/1939. Opnieuw werd Hilversum kampioen, nu ongeslagen na 14 gespeelde wedstrijden met 27 punten en met 39 doelpunten voor en 7 tegen. Een degelijk resultaat met perspectief. Opnieuw promotiewedstrijden nu tegen HBS uit Den Haag en EDO Haarlem maar ondanks het behaalde resultaat was het ook dit keer geen garantie voor de 1e Klasse. Met een triest doelsaldo van 1 voor en 10 tegen werd er geen enkel punt gehaald.

IJVV Stormvogels – FC Hilversum Ingekleurde afbeelding uit 1932

Oorlogsjaren

De voetbalcompetitie zorgde tijdens de oorlogsjaren voor enige ontspanning maar daar was ook alles mee gezegd. Al vanaf 1942 werden mannen verplicht zich te melden voor arbeitseinsatz. En werden er vele trucs bedacht om maar niet te hoeven gaan of anders werd getracht om elders onder te duiken. Reeds in juni 1943 werden ongeveer 50 Hilversummers opgepakt en naar Koblenz gestuurd. Later in oktober 1944 werden bij een razzia in Hilversum, honderden mannen op straat opgepakt en onder dwang afgevoerd en tewerkgesteld in bijvoorbeeld het Duitse Bramsche. Familie waren onwetend waar hun geliefden naar toe waren gestuurd. Door het herdenkingsmonument bij de ingang van het Sportpark staat het dorp Hilversum stil bij diegene die niet zijn teruggekeerd en in Duitsland zijn omgebracht. Begrijpelijker wijs was er geen sprake van een normale competitie. Sportief gezien waren ook de naoorlogse jaren niet best. Het was zelfs zo belabberd voor FC Hilversum dat aan degradatie in 1949 naar de 3e Klasse niet viel te ontkomen.

Een groen witte selectie met toekomst

Kampioen 1955 3e Klasse KNVB. Boven: Trainer Piet Bannink, A. van Reenen, R. Stroes, W. Vonck, Nico Poort, F. Duurland, Evert Pluim, A. Langhorst, Hans Akkerman, K. Sluijter en F. Wallenburg. Onder: C. van Meeningen, P. v d Voort, R. Rapstok, D. Offerman, H v ’t Veld, B van Ek, en H v d Voort.
Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is image-20.png

In de eerste jaren vijftig, bleek FC Hilversum een selectie te hebben die weerbaarder lijkt dan voorheen. Het heeft kwaliteit spelers en er is het gevoel dat groenwit weer toekomst heeft. Prijzen werden er vooralsnog niet behaald maar de groen-witten telden weer mee en streden tot het laatst voor het kampioenschap of promotie. Van 1950 tot 1954 werd er zelfs viermaal een tweede plaats behaald. En eindelijk op de 2e pinksterdag 1955 kon de vlag weer in top. De 2e klasse schap van de KNVB is eindelijk na zovele jaren weer binnen.

Van amateur naar een semiprofessionele status

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is image-21.png

In september 1954 was er sprake van een nieuwe situatie. Enerzijds de KNVB met de bekende amateur competitie, en een nieuwe semi-prof competitie opgezet door de ‘wilde bond’, de NBVB. De KNVB overzag het speelveld en besloot haar conservatieve houding los te laten en betaald voetbal toe te staan maar wel onder haar vleugels. De NBVB heeft haar doel bereikt en voegt zich in de KNVB organisatie. De lopende wedstrijden aan beide kanten werden gestopt en op 28 november 1954 werd Betaald Voetbal in een nieuwe semi-prof jasje een feit. Ongeveer tachtig verenigingen gingen akkoord met de KNVB voorwaarden zo ook FC Hilversum en HVV ’t Gooi die beide een goed financieel plan konden voorleggen.

De inkomsten van de te verwachten kaartverkoop en subsidie van de Gemeente Hilversum vormde de basis voor het plan. Zowel Hilversum als ’t Gooi begonnen in de 2e divisie en met wat versterkingen erbij speelden zij de eerste jaren een middenmoot rol. De groen-witte brigade onder leiding van trainer Evert Teunissen bestond uit gekende namen zoals Evert Pluim, Gerard de Jongh, Frans van Wegen, Jozef Siahaya, keeper Hannie Coster, Chris Levering maar ook Hans Akkerman.
’t Gooi piekte als eerste en werd in het seizoen 1958/1959 kampioen en speelde twee seizoenen in de 1e divisie.

Jozef Siahaya de grillige linedancer

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is image-23.png

Jozef geboren 11 november 1932 is Nederlander van Molukse afkomst. Jozef werd in juli 1956 aangetrokken en dat was geen verkeerde keuze. Hij maakte furore als linksbuiten van FC Hilversum en was mateloos populair bij de fans. Hij werd door zijn wijze van spelen liefkozend de linedancer genoemd. De selectie kon echter niet altijd op hem rekenen. Hij had eens problemen met een contract, voelde zich niet serieus genomen, en wilde voor langere tijd niet meer spelen. Heel spijtig want Jozef bracht net dat beetje extra dat FC Hilversumse nodig had. Maar dan ineens, volstrekt onverwacht, wandelde hij met zijn voetbalkoffertje de kleedkamer in. Zijn rushes waren heel vermaard waardoor hij in 1960 een contract bij Elinkwijk verdiende. Zo grillig als hij speelde zo grillig was hij in zijn keuze van club want tot drie keer wisselde Jozef, om het jaar, tussen Elinkwijk en FC Hilversum. Uiteindelijk werd hij bij Elinkwijk geselecteerd voor het Utrechts elftal. Dat team bestond uit spelers van Velox, DOS en Elinkwijk. Daarmee speelde hij wedstrijden in 1963 om de Jaarbeurssteden beker de latere UEFA Cup , met o.a. Tonnie van der Linden, Frans Geurtsen, Martin Okhuisen, en Humphrey Mijnals. Er werd twee keer van Tasmania Berlijn gewonnen, maar verloren in de tweede ronde van het Schotse Hibernian.

De onderlinge rivaliteit tussen geelzwart en groenwit is groot en de eer van FC Hilversum en vele Hilversummers staat op het spel. De FC krijgt in 1961 een grote kans om HVV ’t Gooi achterna te gaan naar de 1e divisie. Aan het eind van de competitie werd er nog thuis met 2-1 gewonnen van directe rivaal HFC Haarlem na een magnifieke goal van Evert Pluim.

FC Hilversum- HFC Haarlem 2-1 op 28 mei 1961: doelpunt Evert Pluim die doelman v d Kruis kansloos laat. Op de achtergrond de Expohal ooit door de gemeente Hilversum weg gekocht van de Wereldtentoonstelling van Brussel.

Het is zondag 4 juni 1961 en de wedstrijd tegen de Baronie is aanstaande. Het Sportpark is bomvol en de spelers weten nu wat er te doen staat, het halen van minimaal 1 puntje uit twee wedstrijden, maar de tegenstander heeft ook nog een kans op promotie. De hoop is gericht op Evert Pluim want die lijkt het alleen vertoningsrecht te hebben op belangrijke goals. De spanning is voel, meet en zichtbaar. Opluchting en vreugde is er tegen half vijf als de Baronie met 3-1 is verslagen. De laatste wedstrijd is om des keizers snor maar ook die wordt serieus genomen. Tegen Rigtersbleek uit Enschede wordt het een 7-2 overwinning, waarmee met dit mooie resultaat afscheid wordt genomen van de 2e Divisie. Het feest in café restaurant Atlanta aan de ’s Gravelandseweg kan beginnen met later op de avond in de bovenzaal een filmische samenvatting van de wedstrijd tegen De Baronie. Slechts één seizoen heeft Hilversum en omstreken kunnen genieten van het hogere niveau. Na dertig duels staat FC Hilversum op een redelijke zevende plaats van onderen en normaal gesproken genoeg voor handhaving. De KNVB is echter genoodzaakt het Nederlandse betaald voetbal te renoveren/gezond te maken. De bond brengt de eerste divisie A en B terug naar één 1e divisie. Zuur voor Hilversum maar teveel clubs hebben liquiditeit problemen en een terugloop in belangstelling. Maar ‘elk nadeel heb zijn voordeel’ en de voetballiefhebber heeft een mooi vooruitzicht want de plaatselijke derby’s tegen ’t Gooi komen weer in beeld. Beide clubs worden ingedeeld in de 2e divisie B. Wel zal FC opzoek moeten naar een andere trainer. De succesvolle Evert Teunissen gaat zijn contract niet verlengen en vertrekt naar de Graafschap.

Dit is vermoedelijk de Vara studio aan de Heuvellaan te Hilversum.

Hans Akkerman: 4 x international

Als Foppe Huizinga wordt gezien als de beste speler van voor de oorlog dan is Hans Akkerman de nieuwe parel bij het FC Hilversum van de 50e en 60e jaren. Hans speelde als laatste man en was vrijwel niet te passeren, ging ook regelmatig naar voren en scoorde door zijn sprongkracht vaak met het hoofd. Volgens de FC Hilversum Site heeft Hans Akkerman in 1963 viermaal in het Nederlands elftal gespeeld. In het lijvige journalistieke werk ‘Oranje toen en nu’ van onderzoeksjournalist Matty Verkamman komt de naam Hans Akkerman echter niet voor. Hans kwam als puber met zijn vader uit Indonesië en ging na een periode in de Hilversum-jeugd in militaire dienst. Akkerman werd uitverkoren om in de Verenigde Staten een opleiding als jachtvlieger te doen. Hij haalde zijn Wings, een militaire parachute springbewijs, kwam terug maar na een poosje was er op de Nederlandse vliegbasis Volkel geen werk meer voor hem. “Ik speelde voor FC Hilversum en een supporter hielp me aan een baantje bij de Verenigde Schroevenfabriek Hilversum waar ook Evert Pluim werkzaam was. Ik werkte eerst in het magazijn en later als verkoper. Ik moet zeggen: dat betaalde voetbal van ons stelde niet zo heel veel voor.

We hadden echt geen geweldig team en je verdiende maar 1500 gulden per seizoen. Toch was ik heel fanatiek en aanvoerder’’. “Uitwedstrijden gingen we met de trein, dat nog wel werd betaald, maar de consumpties en de lunch waren voor eigen rekening. Net als je voetbalschoenen, die moest je zelf kopen. Als we eens hadden gewonnen, wilden we op de terugreis wel eens een biertje drinken, maar eigenlijk hadden we daar niet eens het geld voor.’’ “Trainers waren in mijn tijd Kick Maurer (ex-prof van Volendam) en de van de Volewijckers gekomen Evert Teunissen . Toch was het een geweldige tijd en speelden we voor ruim 5000 toeschouwers en tegen Feyenoord en vv Heerenveen volle bak met 12.000 toeschouwers. Zakenman Wim Vonck bedacht toen een goede slogan… Abe Lenstra komt naar Hilversum…komt U ook! Er was beleving in die tijd.  Men sprak toen van semiprofs maar alle spelers werkten 48 uur in de week bij hun ‘baas’ en er werd 3 keer in de week s’avonds getraind. Het waren toen bijna alle spelers met een echt groen witte opleiding “.

Evert Pluim in de topscorerlijst allertijden 2e divisie: op 1)Tonnie Roosken van Zwartemeer met 202 treffers, op 2) Leo Koopman van PEC Zwolle met 128 treffers, op 3) Cees van Kooten van Hermes DVS met 114 treffers, 4) Evert Pluim van FC Hilversum met 113 treffers.

Bekerwedstrijd FC Hilversum- Feijenoord 1965

Een bijzondere datum in de historie van FC Hilversum is de 16e mei 1965. Op het sportpark in Hilversum dromden de mensen samen om de bekerwedstrijd tegen het grote Feijenoord te kunnen zien. Er was zoveel animo dat er extra tribunes uit de Expohal bij gezet werden. Een strijdend FC Hilversum moest daarin pas in de verlenging met 1-2 buigen voor de fameuze Rotterdammers. De groen-witten formatie kreeg een hoop kansen op een stunt maar hoe dan ook, het was voor de club en het dorp echt het hoogtepunt van 1965. Voor de Rotterdammers was het een heel jaar vol successen. Feijenoord werd kampioen, won de KNVB-beker door in de finale Go Ahead te verslaan en speelde later dat jaar de roemruchte wedstrijden voor de Europacup tegen Real Madrid. Bekende namen in het toenmalige Feijenoord waren keeper Eddy Pieters Graafland, Hans Kraay sr., Gerard Kerkum (later nog voorzitter), Thijs Libregts (werd een weinig succesvol bondscoach van het Nederlands elftal), Reinier Kreijermaat, Pummy Bergholz, Frans Bouwmeester en Piet Kruiver.

Een terugblik met aanvoerder Hans Akkerman en aanvaller Peter Wiskie.

Hans Akkerman (83 jaar): ,,Ik herinner me weinig van deze wedstrijd zelf. Ik was volkomen geconcentreerd op mijn directe tegenstander Henk Groot. Die kon goed koppen en ik moest hem zien uit te schakelen. Verder is het in een waas voorbij gegaan.’’ Het was een fout van keeper Cor van Maren, die in de grond trapte, en zorgde dat Hans Venneker Feijenoord op 0-1 bracht. Tien minuten voor tijd, nadat Hilversum een paar goede kansen had laten liggen, kopte Leen Vermeulen de 1-1 binnen. Twaalfduizend mensen op de tribunes gingen uit hun dak, maar na vier minuten in de verlenging scoorde Piet Kruiver 1-2. (Hilversum had een seizoen eerder ook thuis gespeeld tegen Feijenoord, toen in de eerste ronde. Die wedstrijd had Feijenoord met 0-4 gewonnen). Dit seizoen ’64/’65 schakelde Hilversum eerst Alkmaar’54, Excelsior en RCH uit, met een aantal goals van Eddie Quinet, en toen kwam dus Feijenoord.

Elftal FC Hilversum: Staand: Hogenbirk, Van Wegen, Akkerman, Van Moorst, De Haan, Van Maren, Zittend: De Nooy, Van der Meer, Titaley, Houtveen en Westbroek. Datum 28 september 1963

Spits Peter Wiskie

Peter Wiskie (73) was de sterke, tweebenige spits die een paar keer oog in oog met de Rotterdamse keeper Eddy PG stond: ,,Ik kreeg de kansen, maar die miste ik omdat ik nog last had van een hardnekkige knieblessure. Ik had een gebrek aan souplesse. Daar heb ik nu nog de pest over in.’’ Voor aanvaller Peter Wiskie is Hilversum-Feijenoord van 1965 nog steeds een bijzondere maar ook een wrange herinnering. In de competitie een paar jaar eerder werd bij koploper HFC Haarlem gewonnen en stonden Ajax, DOS en Feijenoord bij hem op de stoep. Een paar weken later werd Wiskie in een oefenduel met ’t Gooi ’in de prak gelopen’. “Een wedstrijd van het tweede nota bene’’, weet hij nog. “Dat heeft me mijn carrière gekost. Ik was er anderhalf tot twee jaar zoet mee maar ben nooit meer op mijn oude niveau gekomen. Hilversum-Feijenoord was voor mij één van de eerste wedstrijden na die ellendige blessure. Voor hetzelfde geld had ik die wedstrijd in het shirt van Feijenoord gespeeld, maar daar was die knie dus tussengekomen.’’

SC Gooiland- FC Hilversum 1966. Keeper Duits en verdediger Peter Wiskie rechts beletten Gooiland aanvaller Kramer tot een score.

Het heeft Wiskie zoveel gedaan dat hij geruime tijd ’anti-voetbal’ was. “In het begin van mijn loopbaan was ik een flierefluiter. Net toen ik serieus werd en een toekomst zag in het voetbal kreeg ik die zware blessure. Daar ben ik verbitterd door geraakt. Ik werd later verdediger, maar de echte lol was eraf. Ik wilde een tijd niets meer met voetbal te maken hebben. Ik was boos en gefrustreerd. Ik denk nog vaak: ’Wat zou ik zijn geweest als die knie niet stuk was gegaan?” Inmiddels is dat zure gevoel wel verdwenen en is Peter in het weekend vaak langs de velden te vinden. Hij praat met graagte over zijn ervaring als speler en schud de spelers namen zo uit de mouw. Hans Akkerman ziet Peter Wiskie als een goede vriend met wie hij Jeu de Boule speelt ” Ja, ja onze Wiskie. Zeer goede voetballer. Hij was ook een kanjer in de achterhoede en heeft ook bij HVC in de 1e divisie gespeeld en vele goals gemaakt. Vooral hoge ballen waren allemaal voor hem. Helaas niet zo’n fanatieke speler. Meer van: “Hè jammer, volgende keer beter.” Hoe dat veranderd is bij het boulen. Ongelooflijk. Het fanatisme, hij weet het goed te verbergen maar het druipt er af. Gunt je geen punt! Speelt altijd op 13-0.”

HVC-DWS op 15 september 1968. Hier zien we Frans Geurtsen in duel gewikkeld met rechts Peter Wiskie in HVC shirt.

Had je voor de oorlog topper Foppe Huizenga….in de jaren vijftig/zestig stak Hans Akkerman er boven uit. Daarna brak Gerard Hogenbirk door, die net 18 jaar was maar toen al bij de selectie zat. Na FC Hilversum werd hij getransfereerd naar Elinkwijk, ging vervolgens naar D.W.S. en kwam terug naar Hilversum om te spelen voor SC Gooiland. Gerard is bestuurslid voetbal technische zaken en hoofdscout voor zijn FC Hilversum.

Gerard Hogenbirk: Een kopsterke middenvelder

Gerard Hogenbirk in een aandachtige pose met schrijfblok en pen.

Hilversum heeft een rijk voetbalverleden, met dertien jaar betaald voetbal, eerst  FC Hilversum en HVV ’t Gooi en later SC Gooiland, dat uiteindelijk sneuvelde door de sanering van de KNVB. Gerard maakte die jaren van nabij mee. Hij is een kind van FC Hilversum, speelde langdurig betaald voetbal. Als speler van Gooiland was Hogenbirk de eerste Nederlandse voetbalprof die na het failliet, van het door Radio Veronica gesteunde Gooiland, in aanmerking kwam voor een WW-uitkering. Gerard, geboren in 1941, praat met passie over zijn voetbalverleden: ‘Ik heb 14 keer in een rechtstreeks duel tegenover Johan Cruijff gestaan.’ Ook haalt hij in herinnering de wedstrijd met Elinkwijk tegen Feijenoord  in de Kuip. Wij moesten winnen om niet te degraderen en Feijenoord kon kampioen worden. Elinkwijk won met 0-1 in een stampvol stadion.

Ook memoreert hij zijn tijd bij DWS en de Europacup wedstrijd in 1966 tegen Leeds United. Waarin hij speelde met Rob Rensenbrink , Piet Schrijvers en Josje Vonhof tegen internationals Jacky Charlton, Billy Bremner en Johnny Giles. Onvergetelijk maar ook kansloos. Thuis 0-3 en uit met 5-1 klop. Gerard is nog steeds actief langs de velden. Hij scout voor FC Hilversum en is met kladblok nog alom aanwezig langs de Gooische velden. Dit ondanks een ernstig auto ongeluk in 2016. “Ik werd onwel op de snelweg en kon de auto nog langs de weg zetten. Dat is mij later verteld want ik weet van niks. Bleek dat ik een hersenbloeding heb opgelopen. Nu na enige revalidatie ben ik weer langzaam de oude, nou de oude ? Straks weet ik me van dit gesprek niks meer te herinneren. Autorijden doe ik niet meer, te gevaarlijk”. “Maar even terug over het scouten: “Kom ik in gesprek met een talent uit Weesp. Zegt die jongen: ik kom alleen naar jullie toe, als ik een BMW van 80 duizend euro kan verwachten.”

FC Hilversum – Feijenoord o-4 KNVB bekerwedstrijd op 29 september 1963. Gerard Hogenbirk in duel met spits Henk Groot.

Gerard Hogenbirk de talentenscout voor de inmiddels derde klasser FC Hilversum zit na het ongeluk weer op de tribune. Maar Hogenbirk zet een rem op zijn eigen geestdrift als het over zijn club gaat: ‘Waarom het in Hilversum niet, wat elders wel lukt ?  Is het onze ligging ? We hebben een mooi sportpark. Meer over Gerard Hogenbirk lees SC Gooiland.

Sportpark Crailo de thuisbasis van amateur vereniging FC Hilversum

Einde aan 12 jaar betaalde voetbal in Hilversum

Vanaf 1965 ging het almaar slechter met de prestaties van FC Hilversum en zakte men steeds verder richting de laatste plaats. Financieel is het niet meer recht te breien. De publieke belangstelling liep terug en er was onvoldoende steun uit het bedrijfsleven. Een mogelijke fusie met SC Gooiland is ook besproken maar daarin zagen de onderhandelaars geen levensvatbaarheid. Daarom was het een begrijpelijk besluit van het bestuur onder leiding van Mr. J. Lobsteijn om de licentie betaald voetbal in 1968 terug te geven aan de KNVB.